— 259 



Inter G-r i nimi as plantae steriles Grim. apocarpae formae 

 v u 1 g a r i s subinde primo aspectu similitudinem aliquam cum Grim. 

 H a r t m a n i exbibere possunt. VŁv tamen unąuam laete vel lutescenti-viri- 

 des dantur et fere semper jam superne plus minusve brunnescentes. Folia 

 non tam angusta (longitudine latitu dineru Uunąuam 4 superante), sicca nun- 

 quam tortuosa; nunąuam etiam cellulae elóngatae ad apicem folii obveniunt, 

 quod in Grim. Hartmani raro desideratur. Plores deniąue monoici 

 diagnosin in casu dubio summopere facilem reddunt. 



Grimmia trichopbylla caule breviori, foliis dense imbrica- 

 tis, ultra quinquies plerumąue longioribus ąuam latis, piło semper longiori, 

 distincte serrato; costa deplanata longe a specie nostra distat, aeąue ac 

 Grim. Muhlenbeckii, quae etiam piło ac costa facillime distinguitur. 



Peculiaris est relatio inter Grim. Hartmani - et Grimmiam 

 contortam et ąuidem formam ejus tatrensem. Pluribus enim no- 

 tis simillimis gaudent et tamen longe a se invicem distant. Sic ratio inter 

 partem basilarem et apicalem, inter latitu dinem et longitudinem folii, nec 

 non structura costae ipsius (excepto apice) fere eadem in utraque specie; 

 utriusąue etiam folia siccitate subtorta. Habitus autem et structura interior 

 summopere dwersa. Caespites Grim. contortae (b r e v i f o 1 i a e) 

 humiles, compacti, complanati, plantae graciles, G 1* i m m i a e Hartmani 

 caespites proceriores,laxi, plantae relative rohustae, Inprimis autem alae fo- 

 liorum siccitate complicatae, peculiarem illum habitum tenerrimum Grim. 

 contortae suppeditant, quem in Grim. Hartmani non conspici- 

 mus. Structura apicis, ratio marginis et areolatio prorsus dwersa. 



Vix unquam cum Grimmia elatiori aut e 1 o n g a t a confundi 

 potest, multo autem facilius primo aspeetu cum Racomitrio paten- 

 t j, R a c sudetic o, praecipue vero cum forma a 1 o p e c u r a et g r a- 

 ciłescenti Raco mitr ii heterostichi, nec non subinde cum 

 Rac. microcarpo, quorum caespites steriles colore, ramificatione, 

 foliis siccis sub tor tis, longitudine pilorum saepe G rim. Hartmani 

 aemulant, nec sine vitris augentioribus distingui possunt. Differentias ab 

 omnibus hisce videas infra post descriptionem specierum. 



Tab. XVI. IX. 



1, 2, 3. Folia ca -hY.i r... 



4. Apex folii comalis. 



5. Sectio transv. folii sub apice. 



6. — partis basilaris. 



7. Propagula piło insidentia (e gemmula terminali). 



8. Apex folioli amotis propagulis, duobus solummodo non avulsis. 



X. Grimmia elatior. B. E. 



Caespites lati, saepius proceri, fasciculato conferti, facile discedentes, incani, su- 

 perne squalido-lutescentes vel virescentes, inferius olivaceo-fuscescentes, deinde 

 nigro-brunnei. Planta relative robusta. 



Caulis in speciminibus a me obseryatis a 1,5 ad 6,5 ctm. longus (alibi multo 

 procerior), e basi decumbente ascendens, ramulis plus minusve incurvis, basi 

 nudus, r ascendendu magis magisque incrassatus, foliis annosioribus partim de - 

 structis yestitus dein confertim foliosus. Subinde inferne radiculis parcis, rufę- 



