— 263 — 



Lamina alis asyinmetricis, vix tamen obliąuata dicenda, apice pro more 

 translucens, parte basilari pcllucida. Margo al ar u m superne plus minus incras- 

 satus, erectus. Costa inferne angustior et tenuior, semiteres; superne fortior, teres; 

 summo apice iterum semiteres; in apice eyanida. 



Areolae ad apicem ąuadratae; aetate angułis rotundatis; descendendo brevi 

 rectangulae, omnes plus minus sinuosae et fortius crassescentes. Basi rectangu- 

 lae et hexagono-rectangulae. multo longiores et latiores, vix ac ne vix ąuidem sinuo- 

 sae, minus crassescentes, partim granulosae, partim hyalinae; ad margines yero 

 baseos aliąuot (circa 6 — 10) series hyalinae, tenuiores haud sinuosae. Dispositio 

 cellularuni basilari urn elongatarum sat characteristica. Hyalinae, marginales una 

 alterave serie ultra dimidiam altitudinem partis basilaris adhuc obveniunt. Ab hoc ta- 

 men puncto plaga cellularum hyalinarum, tenuiorum arcuatim costam versus descendit. 



Summo apice lamina subbistratosa (in varietate sudetica 3—4 stratosa); de- 

 scendendo nonnisi ad marginem aliąuot [ad, 6) series duplicatae obveniunt, rarius 

 extremo margine una alterave series tri-imo ąuadri-stratosa obseryatur. Pars 

 laminae oblonga tota unistratosa, margine haud excepto. 



In sectione transversa areolae transversim -ąuadrangulae, aetate plus mi- 

 nus rotundatae; marginales multo minores. Basilares suborbiculares, utrinąue 

 prominentes; incrassando subąuadratae vel longitudinałiter ąuadrangulae; ad 

 marginem tenuiores, semper plus minus orbiculares. 



Monoica. Mores 5 in gen er e haud copiosi, initio semper terminales, dein 

 laterati, vel sub florę <j> vel in ramulis propriis superpositi. Folia perigonialia 

 externa caulinis similia, breviora; interna late oblonga, yaginantia, apiculatim 

 attenuata, apice leniter recurvo; laxius texta, tenui costata. Antheridia nume- 

 rosa, eparaphysata, oblongo-cylindrica. minuta, sat late pedicellata. Subinde in 

 speciminibus e region e supraalpina antheridia in organa phylloidea transformata 

 obyeniunt, dum flores 2 adhuc normales. 



Fructus initio aestatis maturescunt. 



Folia perichaetialia latiora, elongato-oblonga } erecta, concava, semiamplectentia, 

 apice brevi lanceolata (pars oblonga ad lanceolatam plerumąue — 1 : 0,3), longius 

 pilosa; margine erecto, rarius ima basi uno alterove latere augustę revoluta. 

 Externa nonnisi ad basin, interna ex toto laxius texta; cellulis elongatis, hexa- 

 gono-rectangulis multo altius incipientibus; tenui-costata. Intimmn unum alte- 

 rumve lineari-oblongum, angustum, vix concavum. 



Seta pallida, siccitate leniter torta et saepe plus minus incurvata vel in- 

 flexa; madore strictissima. Vaginula oblonga, brevis, tubo membranaceo di- 

 stincto adaucta. 



Theca supra apices perichaetialium, rarius supra pilos ewserta, minuta, ova- 

 ta, rarius elongato-ovata vel subelliptica; matura pallide-lutescens; evacuata 

 pallide fuscescens ; ore angustato, evacuata ore latiori; suhleptoderma, laevis, 

 siccitate lenissime rugulosa. Epicarpium e cellulis parum incrassatis, plerum- 

 ąue hexagonis, summopere inaeąualibus et multiformibus. Aliae_ nempe dantnr 

 breves et bis latiores, ąuam adjacentes, aliae denuo bis longiores ac ejus- 

 dem latitudinis. Saepissime oblongae yerticales sed obyeniunt etiam obliąua- 

 tae et fusiformes, parietibus saepe subflexuosis, Ad os thecae aliąuot seriebus (ple- 



