— 270 — 



obtusum. Annulus latissimus partim ex 2, pro more autem e 3 seriebus cellularum 

 oblongarurn, valde iucrassatarum; fragmentarie secedens. 



Peristomium e dentibus rufo-aurantiacis, valde papillosis, cancellato-cribrosis 

 insuper saepe profunde fissis. Saepius tam en theca sponte etiam deoperculata 

 dentes nonnisi paucos exhibet. vel piane nullos. Dissecto autem tunc operculo. 

 fragmenta dentium magis adhuc incohaerentia quam iu G- r. s p h a e r i c a in 

 superncie ejus interna conspiciuntur. 



Habitat in saxis vel in rupibus calcareis aridis a regione compestri. ubi non- 

 nisi sterilem inveni, usque in supraalpinam inferiorem, ubi saepius fructificat. 



Fritze (p. 13). „An Felsen des Przysłup und der Kończysta - ' (p. 14). „Im 

 Thalchen, iiber den Salasclien... Kalkfelsgruppe... der erste und reićliste Fundort 

 der Grimmia tergestina"... 



i. l. Czorsztyn na skale nad Dunajcem, tuż pod górą Zamkową. Pod Ma- 

 łym Giewontem nad Małą Łąką. Sarnia Skała, szczyty. Giewont szczyt główny 

 i turnie szczytowe. 



Gaespites steriles Grimmiae tergestinae saepe G r i m. 

 s p h a e i* i c a m aemulant. cum qua insimul rupes calcareas elatiores inha- 

 bitat, aridas et tempestatibus expositas; magis tamen cęnferti sunt et merę 

 atrati, dum Gr. spbaericae lateiores et potius fusconigricantes. Pilis 

 etiam foliorum supremorum nweis, etsi saepe brevibus distincti. Plantae $ 

 epilosae forma ramulorum haud clanata, foliis apice, sub vitro etiam augen- 

 tiori omnino impellucido, obscuro nigricanti differunt. Pars basilaris in Gr. 

 s p h a e r i c a multo longior (ratio ejus ad apicalem == 1 : 0,4 ad 1 : 0, 8) in 

 i G r. t ergestina brevior (=1:1,5 ad 1 : 2). Pars apicalis in Gr. 

 sp ha er i ca carinata, in Gr. tergestina concava. Rete deniąue, in 

 Gr r. tergestina ad basin laminae multo majus; pars apicalis bistratosa, 

 margine extremo unistratoso, tenui; in Gr. sphaerica e contra lamina 

 unistratosa, margine incrassato bistratoso. Flores Gr. Sphaericae. mo- 

 noici. Plantae fructiferae commutari neąueunt. 



A Gr. apocarpae forma tenerrima, cum qua etiam saepissime 

 in iisdem locis invenitur, caespitibus differt non fusco-nigńcantibus, sed pia- 

 ne atratis, atcjue pilis niveis, latioribus, ac pro more longioribus; in plantis 

 vero masculis epilosis sola jam ramijicatione minus conferta; parte apicali 

 foliorum haud carinata; margine erecto et piano, nec refracto aut recuiTO et 

 incrassato, plerumąue ad imam basin uniseriatim bistratoso ąualem in Gr. 

 apocarpae forma tenerrima observamus; lamina e contra eximie 

 bistratosa, Jloribus dioicis discernitur. 



A Grim. 1 e u c o p h a c a cui proxima. quae tamen in montibus Ta- 

 tris nondum visa est, jam habitatione calcarea differt, dum illa exclusive sili- 

 cicola est. Caeterum folia comalia Gr. leucophaeae mere ovata, 

 vel late oblongo-ovata, nec tamen ex obovata basi lanceolata. In folio G r. 

 leucophaeae in lamina vitrea explanato et e facie observato, transi- 

 tum a parte basilari ad apicalem mx distinguas et ea re tantum quod basis 

 plus mhiusve translucet, dum pars apicalis omnino impellucida et obscura 

 excipitur; in Gr. tergestina vero partes illae sola jam jorma optime 

 distinguuntur. Pars basilaris in utraąue specie concava, sed apicalis in 

 Gr. leucophaea carinata, in Gr. tergestina nonnisi profunde 

 concava. Ratio partis basilaris ad apicalem in leucophaea — 1 : 2,5 

 ad 1 : 3,5, etiamsi folia potius breyiora sunt fjuam t e r g e s t i u a e. Are- 



