Grim. coininutata statua a primum gaudet multo robustiori, caule 

 rigido, cnespitibus facile discedentibus. Folia ejus usque ad apicem carinato-con- 

 cava, nec acute carinata. Lamina bistratosa margine haud excepto. Costa 

 tenuis nec prominens; pili laeves. Areolae basilares ad costam dngustae, elongatae. 



A Grim. alpestri cui proxima, vide infra. 



Tab. XVIII. XIV. 



1 — 5. Folia caulina. 



6. Apex cum parte inferiori pili. 



7, 8, 9. Sectiones transversae ex parte apieali. 



10. Sectio e parte basilari. 



11. Fol. peri^oniale iaternum, magis auctum. 



12. Fol. perichaetiale externum \ 



13. — internum i 



, . f ex speciminibus Westphalicis. 



14. 15. 1 heca operculata I 1 1 



16. Sectio longitudinalis oris thecae.-' 



XV. Grimmia alpestris Schl. 



(G r i m. U n g e r i. Jur, ex parte). 



Caespites modo minores plus minus orbiculares, pukinantes- modo majóf.es 

 oblongi, irregulares, annosiores serpiginosi; conferti, saepe compacti, depressi, solis 

 innovaUonibus fmctiferis supra steriles fastigiatos prominentibus. Superne glauco- vel 

 olwaceo-, rarius la,ete-virentes. siccitate plerumąe nigrc-virentes; inferne (mox sub 

 innovationibus) fuscescentes; rarius omnino atrati; maxima ex parte parce, raris- 

 sime valde canescentes. 



Caulis erectus, ascendens, vel in peripheria caespitum decumbens, ramis as- 

 cendentibus, ab 1 ad 2 ctm. longus, ima basi stupa obtectus radiculosa, densa, tenaci, 

 cujus fibrillae principales crassiusculae, pallide-fuscae, flexuosae et brevi sed dense 

 ramosae. detritu saxeo obrutae, atque cum illo crustam quasi tenuem rupibus arcte 

 adhaerentein sistunt. Exinde si caespitulum caute cum crusta illa vel substrato 

 amoveas. integrum habebis, si non, plantae etiamsi confertae minus plerumque 

 inter se cobaerent et caespituli dissolvuntur 1 ). Kadicellae plus minus abundae ad 

 basin etiam cujusvis innovationis saepissime obveniunt. Ramificatur caulis ple- 

 rumąue mox supra basin et quidem subconfertim, ramulis plus minus fastigiatis, 

 adpressis, in genere dense foliosis. 



Folia infima caulis et ramorum minuta, haud numerosa, mox subito fere lon- 

 giora et jam ascendendo sensim sensimque majora, omnia molliuscula. In caespi- 

 tibus valde condensatis et praesertim in medio eorum folia minutissima. squaini- 

 formia sat alte obveniunt in ramulis superioribus. 



') Haec etiam causa est. cur caespites aetate serpiginosi fiunt; plantae enim annosiores, magis in 

 centro eorum sitae, humo copiosiori ex decompositione partium vetustarum orta insidentes, facile in- 

 temperiei, tam in regionibus alpinis freąuenti cc-dunt, procellis itaąue, imbri et grandine ipso"extirpantur; 

 peripherieae vero partes caespitum, ąuarum caules immediate railiculis sills saxo arcte adhaerent, per 

 annos adhac resisiere possunt. 



P. F. T. II. 18 



