— 275 — 



viora, saepe saepius basi transyersim plicata. Haud raro tamen observantur in 

 uno eodemque caespitulo pericbaetia fbliis intimis supra descriptis et alia. quorum 

 folia intinia a caeteris nec forma nec magiiitudine differunt. Omnia perichaetia- 

 lia pro uiore longius pilosa. 



Yaginula br&vis conico-cylindrica, plerumąue apice brunnescens, tubo mem- 

 branaceo parum distincto. Seta brevis, pallida, erecta; subinde apice ieniter 

 incurvata. 



Theca ob exiguitatem plantae relatwe majuscula, plerumąue supra apices fo- 

 liorum pericbaetialium, rarius ultra pilos exserta, brevius vel longius elliptica, 

 imo cylindrico-elliptica, pachyderma fusca vel brunnescens, laevis; siccitate plerumąue 

 longitudinaliter rugulosa (saepe rugulae nonnisi ope fortioris lentis distinguuntur). 



Calyptra elongato conica, cucullata, margine integro, vel subinde irregulariter 

 et band profunde fisso; prima juventute basi anguste plicata, fusca, apice brunnes- 

 cens, ad basin tenerrima, fugacissima. Opercitlum obtuso-conicum, raro altius cono- 

 ideo-attenuatum sed obtusum; siccum saepius obtuse mucronulatum; e cellulis he- 

 xagono rotundatis, valde incrassatis, margine laevi\ rujo aurantiacum. 



Annulus subtriplea, plerumąue angustus, e cellulis nempe minutis multiformibus. 

 saepissime subbexagonis, superne dilatatis vel oblongatis, in variis speciminibus 

 vario in gradu incrassatis. E gradu autem incrassationis directio pendet, quam 

 annulus seauitur. Quo magis cellulae sunt incrassatae, eo magis lineae verticali 

 appropinąuant; quo minus incrassatae, eo magis ad horizontalem inclinantur; unde 

 primo in casu annulus, e facie externa observatus latior, in altero angustior ap- 

 paret. Ex sectionibus tamen transversalibus optime patet in utroque casu an- 

 nulum e tribus seriebus cellularum exstructum esse. Ad facilius cognoscendam 

 rationem et fabricam annidi, necesse est structuram oris tbecae disquirere. 

 Qlium enim totlim epicarpium e cellulis constat oblongo-hexagonis, ąnguljs rotun- 

 datis, quarum diametros verticalis borizontalem multo superat, ad ipsum os, ali- 

 quot (plerumque 3—5) series cellularum observantur bexagonarum quidem, sed 

 breoiorum, pro morę plmibus transversim elongatis immixtis. Cellulae orales, illis 

 operculi baud dissimiles, parietibus crassioribus quam in reliquo epicarpio gau- 

 dent. Quo propiores ad extremum marginem oris, eo breviores fiunt cellulae et 

 numerosiores illae transversim dilatatae. Quamobrem in speciminibus. quorum 

 cellulae annuli minus sunt incrassatae, ideoque magis ad lineam horizontalem in- 

 clinantur, sine sectione transversali vix distingui potest. utrum cellulae supremae 

 ad annulum, aut ad os tbecae pertineant, siąuidem e facie tunc thecam observando. 

 nonnisi superficiem anticam cellularum annularium conspicimus, in uno eodemque 

 fere piano cum cellulis oralibus jacentem. Annulus pierumque longe persistens si?i- 

 gidis cellulis secedens. 



Peristomii dentes conico-subulati, dense articulati, papillosi; raro subintegri, 

 saepissime superne secundum lineam dwisuralem asymmetrice (alternatim uni alterive 

 margini dentium appropinquantem) exarati; rimosi vel apice fissi; insuper hinc 

 inde pertusi, rarissime cancellatim pertusi aut laceri; purpurei vel plus minusve 

 rufo-aurantiad; siccitate patuli vel radiatini patentes. 



Praeter formam typicam occiu^rit binc inde: 



