277 



Wabllenbekg (1100. Grimmia s u d e t i c a) ') „in rupibus siccis, apri- 

 cis ad cataractam Vólkensem alpium scepusiensium sat freąuenter." 



.Fkitze (p. 14). „Bel 6000' auf den Kiicken des Czerwony, (p. 35) Das kleine 

 Kohlbachthal an grossen Granitblócken." 



Limpbicht (51) Krivan-Gipfel. Polnischer-Kamm. 



Kehmann 1879. „Na skałach granitowych Mięguszowej w Tatrach." 



i. l. — Ex innumeria fere locis, in ąuibus G-rim. alpestrem vidi, 

 nec % partem hic enumero et ąuidem nonnisi haec, e ąuibus speciniina sumpta 

 analysi minutissimae subieci. 



Rybie; brzeg południowy i powyżej ku Morskiemu Oku. Morskie Oko, brze- 

 gi. Doiina Pięciu Stawów Gąsienicowych. Pod Buczynową. Dolina Batyżo- 

 wiecka. Dolina Małego Kolbachu, szczególniej u stóp Łomnicy; bardzo obficie. 

 Brzegi Czarnego Stawu pod Lodowym. Pod Cześkiem. Nad Zmarzłem pod 

 Zawratem i Zawrat, bok od Swinnicy. Nad Zmarzłem pod Wagą. Nad Zmarz- 

 łem pod Żelaznem* wrotami, tudzież zleb aż do przełęczy między Kończystą 

 a Tupą. Pod Wysoką, od południa i zachodu. Polski Grzebień od strony Felki 

 i od Zmarzłego, tudzież sama przełęcz. Pod Baraniems Rogami od północy. Prze- 

 łęcz między Mięguszawską a Mnichem (właściwiej grań bieżąca od Mięguszow- 

 skiej). Przejście z Doliny Staszyca do Ciemnosmereczyńskiej ostatnie pod Mi Bo- 

 guszewską. Szeroka ku przełęczy od strony Doliny Białej wody. Żelazne wrota. 

 Dolina Młynica przy górnych stawach. Kozi Wirch, szczyt. Kołowy, szczyt. 

 Krywań od szczytu aż po przełęcz. Gierlach w kotlinie, tudzież pod Okienkiem; 

 także od strony Doliny Batyżowieckiej. Wysoka, szczyt. Łomnica pod samym 

 szczytem. 



Primiun hic explicare velim, cur Grim m i a m U n g e r i Jur. 

 G-rimmiae alpestri adjunxerim. 



Notae, ąuarum gratia cl. Juratzka speciem illam instituit, sunt: flores 

 monoici et theca exannulata. Quod autem organa sexualia attinet, supra jam. 

 innimieris obseiwationibus suffidtus, monui, Dla minus ąuidem freąuenter 

 monoica ąuam dioica in forma typica G 1\ alpestris esse, tamen haud raro 

 obvenire. Saepius autem monoica quam dioica in forma, quam h y b r i- 

 d a m esse suspicor. Quoad annulum vero, vidimus etiam illum in G- r. 

 alpestri od diyersum gradum inerassationis et abhinc pendentem di- 



') Etiamsi clarissimo auctori Florae Carpatorum pri ncipal i um anno 1 8 1 3 

 Grim. alpestris — qua species propria multo serius distincta et desciipta — nondum nota fuit, 

 persuas-um mihi tamen habeo, illum hanc praecipue speciem loco citato invenisse. Quod quidem non 

 tam ex hac circumstantia concludo, me ad cataractam V61kensem post 70 fere annos, nonnisi Grim* 

 alpestrem vidisse, sed praesertim ex ipsis Wahlenbergii verbis. ,,Pulvinulos subglobosos for- 

 mat, in ąuibus surcull steriles breviores Imberbes se invicem longitudine aeąuant; extra hos prominent 

 apices piliferi surculorum fructiterorum intra pilos capsulas breviter pedunculatas gerentes.'' Etiamsi 

 inferius adhuc mentionem legimus de maxima affinitate hujusce plantae cum „D i c f ano o v a 1 1" 

 (Grim. o v a t a aut c o m m u t a t a), nec tamen In G r. D o n n i a n a, nec in o v a t a aut 

 c o m m u t a t a perickaeiia tam supra ramos iteriles prominent, quam in G r. alpestri. Caete- 

 rura etiam impossibile mihi videtur, "Wahlenbergium speciem tam vul^arem in locis ab, illo tania cum, 

 diligentia et perspicacitatę vjsitatis praetervidisse, 



