— 278 - 



rectionem cellularum os thecae cingentium non semper facile distinguen- 

 dum esse. 



Plantas autem ex locis in S y n o p s i Schimperiana sub 

 G r i m. U n g e r i adductis, onines examinare occasionem liabui. Ex 

 hisce planta tiroliensis (O e t z t h a 1) a cl. Breidlero lecta, ab Juratzka 

 determinata. pro G r i in. alpestri ab ipso cl. Breidlero kabetur, 

 cni etiam tota species G r i in. Ungeri suspecta esse videtur. Plan- 

 tam istam ex kerbario Juratzkano examinavi, annulum tripUem, 

 celluUs plerumąus modice incrassatis, ideoąue magis horizontaliter jacentibus 

 inveni; areolationem basilarem foliorum modo ąuadratam, modo miastwm. uti in 

 forma h y b r i d a observatur. 



Plantam anglieam a cl. Fergusson in B a 1 1 a t e r lectam. omnibus 

 notis cum G r alpestri tatrensi congruentem inveni. 



Quod denique plantam in insula C y p r o ab Ungero lectam attinet, 

 cujus descriptionem succinctam Juratzka dedit, specimina pauca ąnidem 

 examinavi et theca nondum perfecte matura gaudentia. Qua tamen dis- 

 ąuiśitione persuasum miki habeo, eam nullo pacto pro nova specie haben- 

 dam. Tlieca brevis, elliptica; ad os cellulae simili modo dispositae (lig. 27) 

 ■uti persaepe in G r. alpestri observatur. Anin tbeca perfecte ma- 

 tura cellulae annulares magis adbuc incrassantur et eriguntur? Epiearpium 

 omnino Grim. & 1 p e s t r i s. In structura foliorum dantur ąuidem par- 

 vae differentiae. siąuidem laminae pars apicalis in genere crassior, saepe sae- 

 pius e 3 imo 4 stratis cellularum constans, quod in planta tatrensi nonnisi 

 ' aliguot seriebus prope marginem obvenit. Dantur tamen in planta cyprica 

 alae, ąuarum pars costae adjacens ex unico strato, vel aliernatim ex uno et 

 duobus exstructa. Costa typica Grim. alpestris. Areolatio basilaris 

 formae typicae nec hybridae. ąuadrata nempe vel subąuadrata. 

 Flores $ haud numerosi. 



Differt Grimmia alpestris a Gr. Donniana saepe 

 jam c o 1 o r e caespitum, in forma typica saepissime glauco-viridi. qui nun- 

 quam in G r. Donniana observatur; dantur tamen caespites minus 

 characteristice colorati. 



Folia G r. D o n n i a n a e longiora 'et relative angustiora (latit. ad 

 long. = 1:4 ad 1:6 dum in alpestri nonnisi =1:3 et vix uuquam 

 ultra 1 : 4, unde folia G r. alpestris basi multo latiora excipiuntur). 

 Praeterea basis folii in G r. Donniana carinato-concava. in alp e- 

 s t r i eximie concava. Areolatio formae typicae Gr. alpestris 

 p>rorsus diversa, ąuadrata scilicet vel subąuadrata; G r. Donnianae 

 elongato- rectangula. Pili Gr. Donnianae pro more multo longiores; 

 flores semper monoici. Folia perigonialia interna apud G r. D o n n i a n a m 

 apiculatim attenuata, apud alpestrem obtusa. Tbeca Donnianae 

 multo minor, sublepto derma, luteola vel pallide ftiscescens, in alpestri ma- 

 jor, pachyderma, fusca vel bnmnescens. Calyptra in illa mitraeformis pallida 

 mx apice fuscescens, neąuaąuam fugax; m hacce autem cucidlata. fusca apice 

 bruniiescens fugacissima. Allliulus in Donniana semper exąuisite distinctus 

 uh rarissime m_ alpestri olwenit. Optime etiam dignoscitur utraąue species 

 cellulis epicarpii et praedpue iis, . ąuae os thecae cingunt. Nunąuam in G r. 

 alpestri cellulae epicarpii tam irregulares et multiformes dantur, quam in 

 Donniana; ad os autem thecae in alpestri cellulae hexagonae bre- 

 wusculae, p>luribus transversim elongatis immixt.is; ill Donniana hexago- 

 nae plus minus regulare*, irnmixtis aliis minutis brevi verlicaliter oblongis. 



Forma h y b r i d a non obstante tam magna variabilitate notarum 

 minoris momenti, facile omni in casu dignoscenda, si characteres utriusciue 

 formae typicae respiciamus, Grimm, alpestris scilicet et D o n- 



