— 279 — 



nianae, siąuidem inter folia unius ejusdeinąue ram uli formae hybridae 

 multa semper ińveniuntur. ąuorum basis e cellulis exquisite quadratis exstructa, 

 (luod quidem nunquam in G r. Donniana typica obyenit. In specimi- 

 nibus fructiferis solum epicarpium, praecipue autem os thecąe et annulus 

 omnem confusiouem prohibet. 



Maximam tamen similitudinem habet G r. a 1 p e s t r i s cum G r. 

 m o n t a n a et ąuidem non solo habitu, sed structura etiam interna orga- 

 norum tam yegetationis quam reproductionis, ętiamsi in genere raro com- 

 mutari possunt jam ex ea ratione. quod G r. m o n t a n a vix ultra regio- 

 nem campestrem ascendit, alpestris vero in alpina et supraalpina de- 

 git. rarius jam in montanam descendit. In Tatris tamen Grimmia mon- 

 t a n a in summa regione alpina detecta fuit; specimina haec nonnisi steri- 

 lia vidi, quare ad eruendas omnes diiferentias inter utramque speciem ne- 

 cesse erat specimina etiam germanica (e Silesia, Westphalia etc.) analysi 

 subiicere, praecipue quo cl organa fructificationis atti.net. 



Folia caulina in G r. m o n t a n a supra bada subito fere recurco-pa- 

 te.ntia, quod in G r. alpestri rarissime et nonnisi in singulis foliis acci- 

 dit. nec normam omnium foliorum sistit. Pars apicalis larninae in G r. m o n- 

 t a n a semper sensim, fere Uneari-lanceolata, dum in alpestri pro 

 more exquisite lanceolata. Costa montanae valida quidem etiam, an- 

 tice angustissime sulcata, dorso valde prominens ut in a 1 p e s t r i. sed 

 vix subteres potius dfcenda nec tam eximie teres uti in a 1 p e s t r i. Alae 

 in parte apicali pro more etiam ad marginem plus minus ve inflexae, mx 

 iinąuam tamen tanto in gradu, ut in lamina e jacie visa striae tam obscurae 

 exinde exstent quam in G r. alpestri plerumque observantur. Pilis 

 Gr. montana longioribus ornata et distincte hispidulis. Ima basi 

 areolae perfecte quaclratae vel subquadratae majusculae m utraque specie 

 obveniunt, sed in Gr. montana mox aseendendo minores frunt. ita ut in 

 ■parte adhuc basilari jam magnitudinem illarum aemulent, quas in parte api- 

 cali obneniunt. In G r. vero alpestri cellulae totius partis basilaris 

 etiamsi non aequales, semper tamen magnitudine cellulas partis apicalis multo 

 superant. Folia perigonialia interna in G r. montana amminata, sub- 

 ińde brecipila; in alpestri mutka. obtasa. Folia psłichaetalia in m o n- 

 t a n a, comaUbus majora quidem, caeterum tamen persimilia nec va- 

 ginantia; in alpestri plerumque non solummodo majora, sed plus minus 

 ■caginantia elongato-oblonga. itaque a comalibus forma etiam prorsus diversa. 

 Pili. foliorum pericb.aetiali.um thecam superant in m o n t a n a, quod in a 1- 

 p e s t r i nunquam acciclit. Capsula G-r. montanae major, operculum 

 oblioue et acute rostellatum, G r. alpestris conicum, vel si etiam conoideo- 

 attenuatum, semper obtusum. Summe cbaracteristicum est os tbecae, in G r. 

 montana e pluribus seriebus (6 ad 8) cellularum exquisite transversim- 

 elongatarum exstructum, diametro 'oerticali perbreoi, nullis cellulis alius formae 

 immixtis; bas sequuntui* descendendo 2 aut 3 series cellularum suborbicula- 

 tarum majorum, deinde cellulae reliqui epicarpii illis G r i m m i a e al- 

 pestris baud dissimiles, nisi. plerumque angustiores. Suprema series cel- 

 lularum oris, saepe saepius quidem incrassando, ab aliis forma distinguitur, 

 annulum ab auctoribus sic dictum spurium sistens. Dentes pro more remo- 

 tius articidati, apice valcle laceri, quod in G r. alpestri rarissime 

 obvenit. 



Differentias a Gr r. sulcata vidi infra. 



Summa denique attentione digna est similitudo habitus et structurae 

 organorum yegetationis Gr. alpestris cum Coscinodonte pul- 

 v i n a t o. cujus organa fructificationis tam yalde ab illa distant; similitudo, 

 de qua jam Zbtterstaedt in opusculo suo eximio monet. Eeyera non 



