— 287 - 



seriatim duplicantur. Pars basilaris ex unico strato exstrUcta, margine iiaud 

 excepto. Areolae ia sectione transversali in parte superiori laminae perfecte 

 transversim-ellipticae, majusculae, valde incrassatae (inde lamina rigidala et rela- 

 tive crassiuscula). Omnes areolae duplicatae mul to minores et plus minus orbi- 

 culares. In parte basilari areolae aetate pulclire longitudinaliter elłipticae, 

 rarius suborbiculares, parte libera utringue prominentes. Costa superne e 5, 

 descendendo e 4 et o stratis formata; areolis periphericis plerumque ellipticis, 

 majoribus, in medio punctiformibus, minutis. 



Dioica. Plantam 5 non vidi. Flores $ subinde copiosi, subinde rarissimi, 

 praecipue in speciminibus procerioribus. Folia perigyńii coronalibus longiora, 

 parte superiori elongato lineari-lanceolata, basi semiamplectentia, laxius texta, 

 brevi vel longius pilosa, piło tamen raVo dimidiam latitudinem laminae superan- 

 te. Arcbegoma parca; parce et brevi paraphysata, longistyla, apice pro more 

 infundibuliformi dilatata. Saepe saepius observantur arcbegonia in organa 

 pbylloidea ex parte vel ex toto transformata. Fructus non vidi. 



Habitat in rupibus graniticis plus minusve decompositis regionis supraalpi- 

 nae et alpinae (rarius), ubi caespites format pulvinantes ; densos, terra valde 

 obrutos; vel inter saxa disjecta, in fissuris madidis, jam humo repletis, caespiti- 

 bus laxioribus, nec fragmentis graniticis obrutis. 



Rehmank „Supraalpine Region des Tatragebirges. Polska Przełęcz.'' 



t. l. Zielony Staw pod Żelaznem! Wrotami i Gierlachem (w dolinie Białej 

 Wody). Rohacze Zachodnie; granie i szczyty. Kozi Wirch, szczyt. Gierlach, 

 zleb ku Batyżowieckiej. Krywań, szczyt. Łomnica, szczyt. 



Species tot et tantis notis characterisata, ut in speciminibus fructife- 

 ris difficile cum ulla alia confundi possit. In territorio tamen tatrensi non- 

 nisi sterilis obvenit, ąuare non semper facile distinguenda, eo magis quod 

 secundum stationem sat diverso gaudet habitu, quandoque magis G-rimmiam 

 Hartmani, quandoque vero o v a t a m aemulans; tum etiam Gr r. unie o- 

 1 o r i et a t r a t a e imo, primo aspectu et Andreaeae rupestri 

 haud dissimilis. 



Cum G- r. Hartmani nonnisi caespites proceriores, baud pul vi- 

 nantes, hump insidentes nec terra obruti commutari possint, etiamsi nun- 

 quam laete et pure niresmnt. Semper autem facillime duabuntur, quod in 

 Gr r. Hartmani nunąuam tali in gradu obvenit. Caulis Gr. e 1 o n g a- 

 t a e multo tenerior, folia persaepe dwaricato-patentia, undique sjjectantia, mul- 

 to minora, dum in Gr r. Hartmani patula, rarius patentia, saepissime ad 

 apicem ramorum subsecunda, in genere multo majora; praecipue autem pars 

 apicalis multo longior, elongato-, imo lineari-lanceolata. (Ratio media partis 

 basilaris in G r. e 1 o u g a t a = 1 : 1 ad 1 : 1,5, in Gr. Hartin a n i 

 1 : 1,7 ud 1 : 3); areolatio haseos folii prorsus diversa. 



A Grrira. ovata differt G- r. e 1 o n g a t a foliis plerumque magis 

 patentibus, basi multo angustioribus (latitud. ad longit. = 1 : 4 ad 1 : 6, dum 

 in o V a t a nonnisi 1 : 3 ad 1 : 3,5); parte apicali mox sub apice unistratosa 

 solo margine excepto, costa tereti, floribus dioicis; dum in Gr r. o v a t a pars 

 apicalis saepe usque ad basilarem bi-, vel subbistratosa. costa vero semiteres, 

 flores denique monoici. 



