— 305 — 



humilioribus plus minus dense conferta, in procerioribus sat dissita. Undiąue 

 spectantia, vel ad apicem innovationuni subsecuuda et falcato secimda. Ex sub- 

 erecta basi patentia vel patentissintd. Siccitate laxe incumbentia, apicibus subinde 

 subcrispatis, vel subimbricata (in forma alopecura). Madefacta cito arcuatim 

 sąuarroso-refiectuntur et mox ad positionem suam habitualem porriguntur. 



Pars inferior laminae ovata, latiuscula, concava, ima basi semia,mplexicaulis, 

 pro more paulisper decun*ens; pars superior acuminato-lanceolata, in varietatibus 

 elongato- et cuspidato-lanceolata, carinata. Pars basilaris ad apicalem = 1 : 1 ad 

 1 : 2; in formę gracilescenti saepe = 1:3. Maxima latitudo ad longitu- 

 dinem z= 1 : 3 ad 1 : 5. Folia saepissime breci-, inferiora adhuc brevius pilosa '). 

 Piło basi decurrente et tunc latiusculo, vel mucronatim insidente, basi angustiori; 

 appresso-denticulato. In varietatibus saepe folia mutica obveniunt, vix unąuam 

 ąuidem omnia, sed saepe ąuoąue comalia, solis coronalibus brevissime pilosis. In 

 foliis muticis apex semper angustatus ąuidem sed non angustissimus. 



Lamina asymmetrica, plerumąue valde obliguata; margine piano vel vix in- 

 crassato, summo apice omnino erecto, vel vix. recurvo; descendendo plus minus re- 

 curvo, ad partem basilarem semper late refiexo, vel uno alterove latere revoluto: 

 praeterea ex utroąue aut ex uno solummodo latere plica haud profunda inter cos- 

 tam et marginem obvenit. Costa relative latiuscula sed potius tenuis dicenda; semi- 

 teres; in apice evanida; basi pro more tenuior, valde compressa; facie antica sulcaia, 

 sulco ad basin latiusculo. 



Areolatio multas etiam exhibet modificationes, apice plerumąue omnes areolae 

 breves et plus minusve rotundatae vel transversim elongatae, vix ac ne vix ąuidem 

 sinuosae; dantur autem (uti jam Zetteestaedt pro speciminibus scandinavicis mo- 

 nuit) et ouadrangulae longiores, praecipue ad costam; ouod ąuidem e modo vege- 

 tationis plantarum pendet et nonnisi in formis procerioribus occurrit. quarum folia 

 multo sunt longiora. Areolae tunc etiamsi longiores. semper latiusculae sunt et 

 magis obsolete sinuosae, quam in speciebus congeneribus. Descendendo et usoue ad 

 partem basilarem laminae brevi-guadrangulae. pro more obtuso-sinuosne; in ipsa 

 vero parte basilari elongatae. angustae, vąlde et acute-sinuoso-erosae; ad imam basin 

 saepissime aliąuantulum breniores et fere semper latióres ac pjarcius submamillatim 

 sinuosae; margine plerumąue uniseriatim multo adhuc breviores. latiores, hyalinae, 

 vix ac ne vix ąuidem sinuosae. 



Sectiones transversae docent laminam esse unistratosam; marginem vero par- 

 tis apicalis pro more uniseriatim bistratosum; subinde uno latere bistratosum, alte- 

 ro piane unistratosum; rarissime ex utroąue latere unistratosum. Raro ad apicem 

 lamina in medio insulatim ima alterave serie cellularum duplicatur. margo autem 

 biseriatim rarius triseriatim bistratosus obvenit aut uniseriatim sed serie penulti- 

 ma duplicatur. Hanc ab causam lamina tota sąt pellucida, vix unąuam tamen adeo 

 pellucida. ut in Rac. m i c r o c a r p o. apice solo pro more minus transparens. 

 Areolae partis apicalis in sectionibus omnes transyersim ellipticae vel suborbicula- 



') Longitudo pitorum rarissime lntiludinem foliorum superat, formas longius pilosas in territo- 

 rio tatrensi vix observavi. 



P. F. T. II. 20 



