— 310 — 



28. Fol. perich. internum. 



29. — intimum. 



30. Theca deoperculata. 



31 —33- Folia comalia formae r e p e n t i s, 



34, 35. Apices eorum. 



36. Sectio transversa ex p. basilari. 



XXV. Racomitrium fasciculare (Schrad). 



Caespites vagi, laxiores, parmn cohaerentes. vel intricati; saepius etiam den- 

 se congesti, depressi rarius subpulvinantes (ex supraalpinis). Superne pallide 

 lutescentes yel ex olivaceo-virentes; haud raro ferrugineo-variegati; Menie obscure 

 vel nigrofuscescentes. 



Caulis gracilis vel robustior, m caespitibus humilioribus et junioribus plus 

 minus erectus, rigidiusculus. vel decumbens; parce radiculosus; ab ima basi folio- 

 sus. In annosioribus et procerioribus procumbens vel demissus, flexuosus ramis 

 ascendentibus; pro more sat alte omnino denudatus. vel foliis ac ramulis plus mi- 

 nusve destructis vestitus ; 2—8 ctm. et ultra longus, a basi, vel multo jam altius 

 dichotome, saepius tamen confertim ramosus. Ramis plus minus elongatis; insu- 

 per ramulis lateralibus brepissimis pro more mlde numerósis stipatus. In summis 

 cacuminibus specimina dantur, ąuorum caulis primo aspectu simplex esse videtm'. 

 siąuidem ramis longioribus omnino caret. laterales vero breviusculi et numeros 5 , 

 appressi ac superne semper numerosiores, clavatam ei praebent formam. In iis- 

 dem caespitibus plantae obveniunt parum-. aliae vero fasciculatim ramosae, rami 

 autem aspectum istum clavatum habent ob exiguitatem ramulorum lateralium. 

 Ipse caulis crassiusculus, sat rigidus et tenax, siccitate fragilis. 



Folia infima minora, haud numerosa; ascendendo mox multo longiora, conferta 

 et confertissima (praecipue in formis supraalpinis); patula et patentia; superne ple- 

 rumąiie incurna vel recicrva; ad apices innovationum hinc inde subsecunda. Sicci- 

 tate laxissime incumbentia et erispula rarius (in supraalpinis) laxe imbricata. Ma- 

 defacti nonnisi lente positionem habitualem assumunt, nec subito primum ultra 

 limites reflectuntm-. Apice semper mollissimo. 



Ex late ovata vel oblonga basi elongato-, saepissime Uneari lanceolata, sensim- 

 que angustata mutica; suinino apice etiamsi angustato. tamen pro more obtusiusculo; 

 parte basilari lata et haud profunde concava; superiori vero (apicali) profunde et au- 

 gustę concava; apice iterum nonnisi leniter concavo. Ratio dimensionum inter par- 

 tem basilarem et apicalem summopere variabilis. a 1 : 1,5 ad 1 : 4; m speciminibus 

 supraalpinis saepe = 1 : 1,2. Maxima latitudo ad longitudinem subinde == 1 : 3, 

 saepe = 1:4 usąue ad 1 ; 6. 



Margo apice erectus aetate plerumąue subcrenatus (ob cellulas incrassatas 

 valde prominentes); descendendo anguste, dein latius refleaus; in parte basilari 

 plerumque revolutus; media lamina saepe subundulatus. Costa angustior, tenuis, 

 compressa, longe infra apicem evanida. In tota parte basilari alae immediate ad 

 costam anguste arcuatim inflexae, dein subito reflectuntur, inde folium medio secun- 

 dum costam sulcatum apparet. etiamsi ipsa costa nequaquam sit sulcata. Caeterum 



