— 315 — 



ma peculiari, partim ex forma foliorum ambientium cognoscitur; siąuidem aut 

 propius ad perigonialia, aut propius ad folia perigynii accedunt. 



Habitat in rupibus et saxis siliceis siccioribus a regione campestii superio- 

 ri usque ad supraalpinam mediam. 



Wahlenrerg. (Trichostomum microcarpon 1109). „in subal- 

 pinis et alpibus ad saxa lapidesąue ubiąue freąuenter". 



Hazslinsky. „In der subalpinen und alpinen Region". 



Rehmann . „In dem Tatragebirge sebr haufig". 



Fritze. (p. 15). Kościeiiskothal... „nach Siiden... auf Gerollblocken". Das 

 kleine KohlbachthaL. „auf iiberrieselten Felsplatten". 

 Limpricht. (51) Krivan. 



Krupa. „Stawy Gąsienicowe; dolina Pięciu Stawów; Pyszna; nie rzadkie". 



i. l. Ex seąuentibus locis specimina analysi subjeei. 



Zakopane, Chramcówki, Pardołówka. Wzgórza między Jaworzyną Spiską 

 a Łysą. Dolina Kasprowa w pasie leśnym. Dolina Białe] Wody przy Roz 

 toce; pod Młynarzem. Między Roztoką a Rybiem. Dolina połączonych Kolba- 

 chów. Dolina Koprowa. Waksmundzka polana. Dolina Kamienista; cała wyż- 

 sza jej część lesista przeważnie tym gatunkiem zarosła. Szeroka Jaworzyńska, 

 poniżej „Żabiego" Stawu. Dolina Batyżowiecka, granica lasów. Nad Rybiem, 

 ku Morskiemu. Niewcerka poniżej Terjańskich Stawów. Przy Czarnym Stawie 

 pod Lodowym. Dolina Małego Kolbachu wprost Łomnicy. Magóra Zakopiańska, 

 poniżej kopy, na głazach narzutowych granitu. Nad Cześkiem. Gierlach od 

 strony Feiki poniżej górnej granicy kosówki. Zawrat. Dolina Młynica w gór- 

 nej części. Mięguszowska dolina pod przełęczą między Kończystą a Tupą. Do- 

 lina Suchej Wody, z drugiej strony powyższej przełęczy. Krywań, kotlina pod 

 szczytem. Krzyżne. Żelazne Wrota Kończystą pod głównym szczytem, od 

 strony doliny Batyżowieckiej. 



Species caespitibus plerumąue lutescentibus, modice canescentibus, foliis 

 acutis, diapkanis; reti angmtissimo, valde sinnoso, elongato, theca angusta, lute- 

 scenti, hptoderma^ bene distincta. Secundum stationes tamen, ac praecipue 

 secundum altitudines varias habitu etiam variat. unde (praecipue sterilis) 

 cum aliąuot aliis muscis commutari potest, ac aegre ab iis distinguitur. 

 Optima tunc, mere characteristica nota distinctoria ex sectionibus trans- 

 versis sumenda. Typus nempe structurae folii pro Rac. m i c r o c a r p o, 

 est: morgo perfecte planus, aegue ac lamina vnistratosus costa apicem attingens, 

 * ubigue bistratosa. 



Cum G- r i m m i a H a r t m a n i colore caespitum, magnitudine ac 

 forma foliorum (subinde apicibus etiam subtortis. brevius pilosis) saepe 

 convenit. R a c o m i t r i i tanien folia perfecte diapkana, G-rimmiae 

 nonnisi translucida. Margo folii in G- r. H a r t m a n i ad basin usąue 

 1 — 2 sęriatim bistratosus; areolae superne rotundatae aut guadratae et subąua- 

 dratae, usąue ad mediam basin via simwsae; ima basi rectangulae ąuidem 

 longiores, sed latiusculae nec „dryptodonteae"; margine basilari iterum sub- 

 ąuadratae; ad apicem dantur ąuidem saepissime aliąuot cellulae elongatae, 

 sed etiam vix sinuosae. Racom, microcarpi areolae apicales etsi 

 subinde breviores, aut transversim elongatae, semper distincte sinnosae: des- 

 cendendo jam multo longiores, usąue ad basin perangustae, eximie „drypto- 



