— 316 



donteae", Costa Gr. H-artmani summo apice quidem bistratosa. sed 

 descendendo mox 3—4 et 5 stratosa; in Rac. microcarpo perfecte 

 bistratosa, valde compressa. 



A Racom, sudetico certę jam ramulis lateralibus humerosis 

 bene distinguitur, sed dantur specimina Rac. sudetici ramulis bre- 

 yioribus ornata, et Racom, microcarpi ramulis lateralibus minus 

 numerosis, unde nota illa minus apta. Folia etiam utriusque speciei ejus- 

 dem sunt magnitudinis et similis formae. Theca saepe subaeąualis (saepis- 

 sime ąuidem Rac. sudetici multo minor). Sed theca Rac. micro- 

 carpi pallida, plus minusve lutescens, dentes minus papillosi, dum Rac. 

 sudetici fusca, brunnescens, dentibus densissime papillosis. Areolae Rac. 

 sudetici in apice folii semper bremusculae, vix sinuosae, ad basin minus 

 elongatae et latiores, ac etiam multo minus dense sinuosae quam in Rac. 

 niicrocarp o,_ cujus caeterum areolae apicales nonnisi raro breyiuscu- 

 lae aut transversim elongatae, et semper distincte sinuosae; basilares insuper 

 mamillato-nodulosae. Pili Rac. sudetici breviusculi, subaeąuales, subtri- 

 ęuetri, distincte serrati; Rac. microcarpi semper in foliis supremis ma- 

 gis elongati quam in inferioribus; in parte su a basilari vii dentati, nec triąue- 

 tń. Optimam iternm notam sectio transversalis folii praebet, siąuidem 

 margo folii in Rac. sudetico in parte apicali pro more aliquot serie- 

 bus bistratosus, costa in media lamina 4 et 5 stratosa, in Rac. m i c r o- 

 c a r p o margo unistratosus, costa semper bistratosa. 



Saepissime tamen et facillime Rac. microcarpum cum h e t e- 

 rosticho confundi potest, cujus tanta est variabilitas, etiamsi formae 

 typicae colore laetiori caespitum in R. microcarpo, ramulis lateralibus 

 magis numerosis, theca minus longe exserta, pallidiore, minori; foliorum areo- 

 lis apicalibus plerumąue elongatis, tota lamina perfecte diapha.na sufficienter 

 a se differunt. Omnes isti cbaracteres in permultis modificationibus utrius- 

 ąue speciei minus evidenter saepe fiunt, ideoąue non sufficiunt. Nec pro 

 graviori cbaractere. habendum, quod folia sicca Rac. heter ostichi 

 madefacta subito, Rac. microcarpi paulatim refiectuntur ac reporri- 

 guntur. Ad optimas notas distinctorias pertinent, quae in ratione areola- 

 rum jacent. Rac. heter ostichi areolae apicales pro more bremuscu- 

 lae sunt^ subinde tamen dantur et quadrangulae longiores, praecipue ad 

 costam; in genere latiores quidem quam forma frequentissima areolarum 

 Rac. microcarpi. Sed in hocce iterum dantur aut areolae breviuscu- 

 lae, aut transyersim elongatae et non semper angustiores, sed etiam latiu- 

 sculae, praecipue in plantis humilioribus. Semper tamen areolae in Rac. 

 microcarpo perquam distincte sinuosae, ac pro more in foliis jam proxi- 

 mis ejusdem ramuli typicae, longiores; in heter osticho autem obsolete 

 aut ne vix quidem sinuosae. Areolae imae baseos in Rac. h e t e r o s t i- 

 c h o fere semper breviores, latiores et minus dense sinuosae (uti jam Milde 

 monuit), nec unquam tam eximie mamillato-nodulosae, uti in R a c. m i c r o- 

 carpo, cujus omnes areolae basilares, extremis marginalibus exceptis-, 

 elongatae,^ angustissimae, aut vix latiores quam in reliqua parte basilari; 

 dense, etiamsi aetate obsoietius sinuosae, et exquisite mamillato-nodulosae. 

 Sectio transversa folii certissimum quidem praebet criterium, siquidem 

 margo in Rac. heter osticho uni- (nisi bi-) seriatim bistratosus, 

 costa 3 — 4 stratosa, in Rac. microcarpo margo unistratosus, costa 

 Ubique bistratosa. 



Racomitrium fasciculare saepe cum microcarpo 

 viget, ac tunc colore et aspectu cum eo sat convenit. Structura etiam in- 

 terna ioliorum utriusque persimilis. siquidem areolae in utraque specie pro 

 more elongatae, valde sinuosae; basilares mamillato-nodulosae, margo uni - 



" 



