— 331 — 



Tarnów jest w chełmskiem, trzy inne miejscowości we włodawskiem. Wiklina 

 sudecka rzadka w Królestwie w Tatrach jest dosyć pospolita. 



Zimowit jesienny (Colchicum autumnaleL), który dawniej rósł 

 pod "Warszawą fErndtl. Virid. Varsav. str. 33 cytata P. n. 241), dziś tylko w bo- 

 tanicznym ogrodzie swobodnie w licznych okazach kwitnąc na trawniku, wska- 

 zuje, że tutejsze warunki wegietacyjne nie są dla niego niestosowne. 



Kiedyś rósł także blizko Warszawy rzadki nasz storczyk: H e r m i n i u m 

 Monar chis R. Br. (P. n. 293), obecnie nikt go tu już nie znajduje. Jeżeli okoli- 

 ce Warszawy, straciły tę roślinę, to jedno tylko zostanie w Królestwie znane 

 stanowisko Berdaua między Puławami i Kazimierzem. We wschodnich Karpa- 

 tach obficie rośnie (Knapp). 



Plywacza mniejszego (U t r i c u 1 a r i a minor L) (P. n. 334) w nowszych 

 czasach nikt już pod Warszawą nie znalazł. Ośmiału (C e r i n t h e minor L) 

 także (P. n. 383). 



Barwinek (V i n c a m i n o r L) rośnie wprawdzie w skromnych ogródkach, 

 ale w lasach już go niewidać koło Warszawy (P. n. 543 j. Roślina to zbyt po- 

 szukiwana od wieśniaków, żeby się mogła w stanie dzikim swobodnie rozmnażać- 

 Zdała od Warszawy nielepiej się z nią dzieje. Stanowiska łukowskie Jastrzę- 

 bowskiego: Sarnów, Gąska. Ruda, Łuków, Adamów, jak mi mówiono na miejscu 

 już są z barwinku ogołocone. Dalej ku Bugowi w konstantynowskiem widziałem 

 go jednak kwitnący w wielkiój obfitości w obszernym lesie: Floryi należącej do 

 otaczających ją wsi: Kobylan, Droblina, Leśnej, Worguli i Krasnego. Obok 

 barwinku rośnie tam górska paproć Phegopteris Dryopteris Pee, 

 która jest i pod Warszawą w lasku bielańskim. V/ lesie Woli Pękoszewskiej 

 w skierniewieckiem spotkałem ją także. 



Kozłek rozdzielnokwiatowy (Waleriana dioica L) (P. n. 574) w osta- 

 tnich czasach nie był znajdowany w okolicach Warszawy. Również: dzwonek 

 szerokolistny (Oampanula latifoliaL) (P. n. 595), dzwonek sybirski (C a m- 

 p an u 1 a sibirica L) (P. n. 600), oman wielki (I nula H e 1 e n i u m L) (P 

 n. 615) oman wązkolistny (I n u 1 a e n S i f o 1 i a L) (P. n. 616), przegorzan kulisty 

 (Echinops spherocephalus L), ostrożeń siny (Cirsium canum h) 

 (P. n. 695), sasanka dzwonkowata (P u 1 s a t i 1 1 a v u 1 g a r i s M i 1 1 P. n. 759), 

 sasanka wiosenna (P u 1 S a t i 1 1 a V e r n a 1 i S Mili) (P. n. 763), milek jesienny 

 ('Adonis a u t u m n a 1 i s L) (P. str. 78), rezeda żółtawa fReseda luteo- 

 1 a L) (P. n. 811), ślazówka turyngijska (L a v a t e r a t h u r i n g i a c a L) (P. n. 

 965) i soczewica grocliowa (E r v u m pis i for me Peterm) (P. n. 1312). Kil- 

 ka z wyliczonych roślin już przed 10 laty nie były spotykane, jak to wskazuje 

 Prodromus. 



Wszystko to są widocznie roślinni niestali mieszkańcy okolic Warszawy. 

 Niektórzy z nich może już nigdy nie wrócą. 



W Mokotowie w ostatnich latach dziesięciu tyle nastawiano cegielni i tak 

 się tam ludzie krzątają, że storczyki, niepożądające bliskiego towarzystwa 

 człowieka, utraciły w tej miejscowości swego przedstawiciela. Był nim storczyk 

 plushciany (P. n. 279). Prócz tego niewidać już w Mokotowie ani lnicy blusz- 



