338 — 



phila panic u lata L), który dotąd ani w Królestwie ani w Galicyi nie był 

 znajdowany i nie jest zamieszczony w żadnej polskiej Florze. 



Tak samo jak przy ^wiklinie już 

 powiedziałem i tu znowu zawdzięczam 

 chętnej uczynności p. Ferdynanda Ka- 

 ro, że ze swego bogatego zielnika, 

 który obecnie znajduje się w Lublinie, 

 nadesłał mi do porównania okazy 

 lyszezca unecliowatego z Węgier, Austryi 

 i z nad Rodanu. Okaz węgierski 

 z wyspy Csepel jest taki sam jak bie- 

 lański. Okaz austryjacki z nasypów 

 kolejowych w Ober Weiden pod Wie- 

 dniem ma kolanka łodyg bardziój do 

 siebie zbliżone, przez co jest znacznie 

 liściastszy. Łyszczec z nad Eodanu 

 z Arnas także jest od bielańskiego 

 nieco bardziej liściasty; przytem płatki 

 korony są dwa razy dłuższe od kieli- 

 chów, co zapewne skłoniło p. G-ando- 

 gera, od którego okaz pochodzi, że 

 go zadeterminowal: Gypsophila 

 panic u lata L v a r i e t a s. 



Wszystkie okazy i bielańskie 

 i z zielnika p. Karo są gładkie, omsze- 

 nie więc łodyg musi się tylko czasami 

 trafiać. De Candolle w Prodromusie 

 nic o niem wprawdzie nie mówi, ale 

 Koch zaznacza. 



Podaję w naturalnej wielkości 

 wizerunek (fig. 3 str. 339) kwitnącej 

 gałązki tego nowego nabytku Flory 

 okolic Warszawy i Królestwa. Pod 

 gałązką wyrysowałem przecięcie kwia- 

 tu 10 razy powiększone. Przytem 

 dla uwydatnienia tępych wcięć kieli- 

 cha u tego gatunku, nakreśliłem (fig. 

 4 str. 339) kielichy 5 razy powiększo- 

 ne czterech łyszczców w Królestwie 

 rosnących: lyszezca wiechowatego (G- y- 



Fkr. 2. 



"Wiklina cebulkowa w odmianie żywo- 

 rodnej. 



psophilapaniculata L)z okazu bielańskiego, o którym właśnie mowa; 

 lyszezca baldaszhogronnego (Gr. fastigiata L) z okazów, które zebrałem 

 w Ciechocinku; lyszezca dwudzielnego (G. muralis L)z okazów warszawskich 

 i nareszcie lyszezca rozesłanego (GL r e p e n s L) z moich okazów tatrzańskich, 

 gdzie nietrudno się z nim spotkać. Ten ostatni łyszczec w Prodromusie Rosta- 



