zielonym kożuszkiem rzęsy najczęściej maiSj (13) (Lemna minor L). Na miej- 

 scach posiadających mniejszą ilość wilgoci szelęinik mniejszy (14) (A 1 e c tr o 1 o- 

 phus minor W i m m et G r) nieraz całą przestrzeń suchej łąki zaściela, a po 

 nad nim górują w lecie czerwone drobnokwiatowe wiechy szczawiu zwyczajnego 

 (15) (R u m e x Acetosa L). Ta roślina jadalna nietylko po łąkach, ale po 

 odłogach, miedzach, ogrodach, trawnikach i nieużytkach się rozmnaża. 



Łąka stale przeznaczona na pastwisko, po pewnym czasie traci roślinność 

 łąkową, ale zjawiają się na niej inne rośliny, po większej części drobne, wy- 

 trwałe na przygryzanie i na racice bydła. Są to rośliny nazywane pastwisko* 

 wemi, a biało kwitnąca koniczyna rozesłana (16) (T r i f o 1 i u m repensL) 

 zajmuje między niemi przeważne miejsce. 



Na polach nie zboża, nie rośliny okopowe i pastewne, które, gdyby nie 

 opieka ludzi, prędko podrzędne miejsce w roślinności by zajęły, albo wyginęły 

 zupełnie, ale właśnie ich antagoniści obchodzą głównie florę. Do wiecznie tę- 

 pionych bez ostatecznego skutku należą w okolicach Warszawy między innemi: 

 pirz (1 7) (T r i t i c u m r e p e n s L), kąkól (18) (Agrostemma G- h i t a g o 

 L) i ostrożeń polny (19) (O i r s i u m a r v e n s e S c o p). Ten ostatni chwast 

 nieraz pokrywa znaczne przestrzenie pól, na miejsce zasianego zboża, a pSrz 

 byle rolnik cokolwiek się zaniedbał, przymnaża mu wiele pracy. 



Miedze mają swoje osobne uprzywilejowane rośliny. Tam to przytulija żól- 

 ta (20) (G a 1 i u m verumL) roztacza zapach miodowy, a macierzanka (21) 

 (T h y m u s S e r p y 1 1 u m L) rozpościera swoje wonne darninki. W gruntach 

 ona nie przebiera. Nawet piaskiem nie gardzi, byle słońca miała dosyć. Na 

 wydmach nieraz sąsiaduje z dziewanną lekarską (22) (Verbascum Thapsus 

 L) i z rozchodnikiem pospolitym (23) (Sedum acre L). 



Na sapach mnóstwo situ dwudzielnego (24) (Iuncus bufonius L), ale 

 i na innych gruntach spotkać się z nim nietrudno. 



Na nieużytkach, przy drogach i przy płotach bardzo często się widuje: 

 żóraujinosek (25) (E r o d i u m c i c u t a r i u m L' H e r i t), uoikzomlecz lanceto- 

 waty (26) (Tithymalus Esula Scop)i dużo gatunków baldaszków. Mię- 

 dzy niemi wart wspomnienia pożyteczny karolek czyli kminek (27) (C arum 

 O a r v i L). 



Na polach nie wyliczaliśmy roślin uprawianych, w ogrodach pominiemy 

 warzywa, ale zapiszemy znowu niektórych ich antagonistów: tępioną ale wytę- 

 pić się niedającą pokrzywę (28) (Urtica dioica Lj, łobode rozłożystą (29) 

 (A t r i p 1 e x patulum L) i muchotrzew właściwy (30) (S t e 1 1 a r i a me- 

 dia Viii). 



W parkach, których dużo w okolicach Warszawy, nie drzewa i krzewy po 

 większej części sadzone, ale zajmą nas rośliny zielne, rozradzające się tam sam6 

 bez niczyjej opieki. Więc zapiszemy w cieniu drzew, z kilku śniedków tam ro- 

 snących, śniedek żółty (31) (Gagea lutea Schult)i czosnaczek (32) (A 1 1 i a- 

 ria officinalis And r z); na trawnikach: stokrotkę (33) (B e 1 1 i s p e r e n- 

 n i s) i dzwonek rozpierzchły (34) (C a m p a n u 1 a p a t u 1 a L), który i na łą- 

 kach rośnie. 



