BABKA GÓRSKA 



(3PlaiŁt^g*o montana Łairulc). 



przez 



Kazimierza Łapczyńskiego. 



Przeszłego roku dnia 6 Lipca na Czerwonym Wierchu Małołączniaku 

 w Tatrach znalazłem ciekawą roślinę: babkę górska (Plantago montana 

 Lamk). Wahlenberg we florze karpackiej (Flora carpatoruin principaliuni 

 i t. d. Gottingae 1814) tej rośliny nie zamieszcza. Knapp (Die bisher bekannten 

 pflanzen Galiziens und der Bukowina. Wien 1872) nie zalicza jej do flory Ga- 

 licyi, niesądząc, aby babka wskazana przez Zieleniewskiego w Pieninach była 

 babką górską Lamarcka. 



Rosła ona na Czerwonym Wierchu w małej liczbie okazów. Dnia 18 

 Lipca spotkałem się z nią po raz drugi na Lelijowej. Jest to hala położona na 

 grzbiecie ciągnącym się od Kasprowej ku Świnicy. Tą razą trafiłem na setki, 

 a może i tysiące okazów. Na przyłęczy między Beskidem i Skrajną Turnią 

 pewna przestrzeń dość bystrej spadzistości południowej, chylącej się ku dolinie 

 Wierchcichy, jakby sztucznie obsiana była tą górską rośliną. Wkoło tój 

 obszernej kępy babek, bliżej i dalśj, nigdzie ani jednego okazu osobno rosnącego 

 nie było. Grant pod babkami był dość pulchny. W pobliżu bieliły się obnażone 

 wapienie, otoczone ze wszystkich stron skałami ogniowemi, co jest osobliwością 

 Lelljowego. W sąsiedztwie babki rosły: wiosiennica (Sesleria disticha 

 Per s), banadyk (Geum montanum L), kosrnatka brunatna' (L U z U 1 a S p a- 

 d i c e a D C) i wśród tych alpejskich roślin nasz równinowy pclnik (T r o 1 i u s 

 e u r o p a e u s L). 



Babka górska (Plantago montana Lamk) ma korzeń gruby, naj- 

 częściej wrzecionowaty, rozgałęziony na nitkowate korzonki. Liście są lance- 

 towate, lub równowązko lancetowate, całobrzegie lub niewyraźnie odlegle ząb- 

 kowane, gładkie lub białemi włoskami na brzegach i nerwach porosłe. Nerwów 

 3—5. Głąbików 1—6; są one walcowate białemi najeżonemi włoskami okryte, 

 najobficiej przy kłosie, który jest jajowaty, liczno kwiatowy. Kwiaty dachów- 

 kowato ułożone, działki kielicha tępe białemi włoskami na górnym brzegu po- 

 rosłe. Wcięcia korony ostro zakończone, gładkie. Łuska szeroka, tępa, 



