z trzaskami lignitu, do formacyi mijocenicznój należące. Grubość pokładu tych 

 niargli wynosiła 38.5 metrów. Pod niemi leżał, także do formacyi niijocenicznój 

 podług Zejsznera należący, gips jednostajny szary, w spodzie blaszkowy żółty 

 i biały, w najgłębszych częściach pomięszany z marglem. Pokład gipsu 25.5 me- 

 trów wynosił. Pod gipsem napotkano wapień oolitowy już do formacyi jurajskiej 

 należący i t. d. 



Grunt niziny nadwiślańskiej, na której Solec leży, jest bardzo niejednostajny. 

 W kierunku ku Wiślicy i Nidzie lotne piaski stykają się z czarnemi rędzinami. 

 Skąd pierwsze zostały naniesione w dolinę Nidy nie jest dotąd rzeczą wyjaśnioną, 

 rędziny zapewne z rozkładu gipsów pochodzą. (Zejszner. tamże str. 721). 



Na północ o 2 kilometry od Solca ziemia się podnosi i faluje wzgórzami do 

 wsi Magiero wa, Zborowa i Kikowa należącemi. Granica niziny i wzgórzy idzie 

 mniśj więcej równolegle od Wisły. Na karcie gieognostyczuej Puszą wzgórza te 

 są naznaczone, jako do formacyi kredowej należące. Zejszner uważa je za trze- 

 ciorzędowe, a mianowicie, że są utworzone z wapienia heterosteginowego. 



Na tych to wzgórzach Avapiennych znalazłem parę roślin rzadkich w Króle- 

 stwie. Ale potem się niemi pochwalę, gdyż wypada od roślinności samego Solca, 

 chociaż uboższej rozpocząć. 



Zejszner powiada, że źródło słone w Solcu, niebardzo jest obfite i mało pro- 

 centowe, bo powstaje przez wypłukanie niargli zasolonych. (Tamże str. 731). Ru- 

 ślinność w pobliżu zakładu kąpielowego wskazuje także mały procent soli w grun- 

 tach otaczających źródło mineralne, bo cała flora salino wa tutejsza ogranicza się 

 do 5 roślin. I to tylko jedna z nich jest prawdziwie salinową (Miecznik), inne są 

 to sól lubiące rośliny. Wymieniani wszystkie : 



1. Sitowie nadbrzeżne (Scirpus maritimus L). 



2. Wiklina solna (P o a salina Pollich. Festuca distans Ktli). 



3. Błotnica większa (T r i g i o c h i ii m a r i t i m u ni L). 



4. Miecznik ge.stoliściowy (G 1 a u x m a r i t i m a L). 



5. S p e r g u 1 a r i a salina P r e s 1. 



Flora salino wa, czyli właściwiej solankowa, w Ciechocinku jest dwa razy 

 bogatszą od soleckiej,, gdyż oprócz 5 roślin wymienionych powyżój ma jeszcze 5 

 innych: solirodek zielny (Salicornia herbacea L), aster solny (A s t e r 

 Tripolium L), komonica wązkolistna (Lotus t e n u i f o 1 i u s R c h b). T e- 

 tragonolobus siliquosus R o t h i nostrzyk zębaty (M e 1 i 1 o t u a 

 dentatus Pers). (Kilka szczegółów o roślin, jawn. ńiz. Ciechocińskiej. 

 Przyroda i Przemysł 1880). 



Może w Solcu z biegiem lat gdy z wody mineralnej zużytej na kąpiele coraz 

 więcej soli na powierzchni gruntu będzie osiadać i flora salinową obejmie 

 większą liczbę gatunków. 



Trzy ostatnie z roślin soleckich powyżej wymienionych (n. 3, 4, 5) znalazł 

 tu Jastrzębowski (Pro. R. n. 34, 343, 1024). Jak mało jest znana roślinność tu- 

 tejszej okolicy, dość powiedzieć, że oprócz tych 3-ch o żadnej innej roślinie z Sol- 

 ca kąpielowego, ze Zborowa i wsi sąsiednich niema wzmianki, ani we Florze 

 polskiej Wagi, ani w Prodromusie Rostafińskiego. Wprawdzie nazwa Solce 

 powtarza się jeszcze razy kilkanaście w Prodromusie, jako stanowisko różnych 



