mmm io anin iul 



SKRZEKI— AMPEIBIA. 



przez 



'Jk.. Wałeckiego. 



"W" studyjach nad fauną krajową zwierząt kręgowych daje mi po raz drugi 

 wydawnictwo Pamiętnika Fizyj ograli cznego możność złożenia na użytek pu- 

 bliczny choć małego tśj fauny ułamku: mianowicie gromady Skrzeków (Amphi- 

 bia) mającej u nas nielicznych przedstawicieli. 



Materyjał do monografii tej gromadziłem oddawna: obrobienie go ułatwiał 

 mi przystęp do Gabinetu Zool. Warsz. i książek znajdujących się przy nim. 

 Wyliczanie autorów dawniejszych, w należytym doborze tam będących, nie mia- 

 łoby tu celu, do podręcznego bowiem użytku mało są już przydatni i do ozna- 

 czania gatunków niezawsze wystarczają; są to pomniki postępu w nauce, które 

 i użytkowej' strony nie tracą, służąc do wyjaśnienia pewnych wątpliwości lub 

 błędów, przez późniejsze badania stopniowo usuwanych, tudzież do sprawdzania 

 wynikłych stąd synonimów. Do samego zaś poznania gatunków przewodnikami 

 najzupełniej wystarczaj ącemi są dwa dzieła późniejsze, całą spuściznę poprze- 

 dników umiejętnie ogarniające, mianowicie: Dumeril et Bibron. Erpćtologie gene- 

 rale ou Hist. Nat. des Reptiles. Paris. Tom VIII 1841 i Tom IX 1854— tudzież 

 Schreiber Egid Herpetologia europaea, eine syst. Bearbeitung der Amphibien 

 und Reptilien. Braunschweig 1875. Dla fauny naszego kraju, leżącego na 

 wschodzie Europy, szczególną jeszcze ważność mają dwaj autorowie dawniejsi 

 Pallas i Eichwald, obejmujący w dziełach swoich gatunki na zachodzie Europy 

 nieznane. Pallas podróżnik znakomity, w Eeisen durch versch. Prov. d. russ. 

 Reiches. Pb. 1771 — 72, tudzież w wydanćj po śmierci autora Zoographia rosso- 

 asiatica T. III Pli. 1831. Eichwald . profesor niegdyś mój w Wilnie, we wdzię- 

 cznej zachowany pamięci, w dziele Zoologia specialis Rossiae et Poloniae T. III. 

 Yilnae, 1831, używanem przez autora przy wykładzie, którego wspomnień nie 

 zatarły lata i przygody. Pół wieku dobiega jak u Eichwalda widziałem po raa 

 pierwszy żywe Proteusze, z jego wykłada pierwszą powziąłem wiadomość o dwa 

 olbrzymich wężach na Podolu nazywanych bez różnicy połozami, chociaż należą 

 do dwu bardzo od siebie różnych gatunków pallasowskich: Coluber trabalis 



