— 365 — 



Rodzina i CALAMITAE. ŻABKI DRZEWNE. 



Ciało krótkie lecz dość szczupłe, kształtem żabowate. Źrenica okrągła. 

 Guzów zausznych niema. Język w tylnej polowie wolny. Szczęka dolna bez- 

 zębna, górna obsadzona ząbkami, na podniebieniu dwie kępki zębów. Nogi 

 tylne bardzo wydłużone, palce spięte błoną tylko do połowy ich długości docho- 

 dzącą. Końce palców wszystkich opatrzone krążkowatemi przylepkami, służą- 

 cemi do czepiania się najgładszych nawet powierzchni pionowych lub nawislyck, 

 np. spodniej strony liści, grzbietem ku dołowi (jak mucha na suficie). Skóra na 

 wierzchu ciała gładka, na spodzie drobno i gęsto brodawkowata, usposobiona, 

 jak się zdaje, do wsysania rosy osiadającej na liściach. 



Żabki drzewne otrzymały nazwę od przebywania na roślinach, najczęściej na 

 krzewach i drzewach; łażą i skaczą zgrabnie po najcieńszych gałązkach i liściach, 

 chwytając w skoku owady nawet przelatujące. W porze godowej, osobniki płcio- 

 wo dojrzałe idą do wody. Samiec obejmuje samicę pod pachy przednie. Skrzek 

 odchodzący skupia się w kłęby. W Europie z licznej tej rodziny żyje tylko jeden 

 gatunek należący do rodzaju Hyla. 



Rodzaj I. Hyla Laur. Rzekotka (Żabka drzewna). 



Głowa krótka o policzkach spadzistych, kantem dość wyraźnym od szczytu 

 nosa z każdej strony odgraniczonych. Bębenek ucha dobrze odznaczony i wi- 

 doczny. Język okrągławy, w tyle wolny, zlekka wykrojony. Nogi tylne dłu- 

 gie, napół płetwiaste U samca pęcherz rezonansowy pod gardłem. 



1. Hyla arborea Linn. Rzekotka zielona. 

 H. yiridis Laur. Eana Hyla et R. arborea Linn. S. N. 

 Żabka drzewna europejska. 



"Wierzch ciała pięknie zielony, jednobarwny, spód białawy, z każdego boku 

 linija pogięta czarna, żółto od góry obrzeżona. Dług. ciała 40 mm 



odm. "Wierzch ciała na tle zielonem plamami czarniawemi mniej więcej ob- 

 ficie upstrzony. 



"Wzrost mały, ciało miernie podługowate, w tyle zeszczuplone, głowa krót- 

 ka, szersza niż długa. Nogi tylne przygięte ku przodowi wystają przed koniec 

 nosa całą długością stopy: palce spięte błoną do połowy długości, pod nasadą 

 palca wielkiego sęczek podłużny. Na nogach przednich przy łapce fałd skóry 

 poprzeczny, palce różowe. Tęcza złocista, źrenica czarna, okrągła. U samca 

 dorosłego podgardle czarniawe, od przebijania się przez skórę barwnika czar- 



pływające. Toż samo w rodzaju Rana: kijanki Żaby lądowej bardzo wcześnie opuszczają wodę 1 w po 

 staci drobniutkich żabek rojami rozpraszają się po łąkach, poczwarki Żaby wodnej nawpół przeobra- 

 żone widuje się w wodach aż do Sierpnia. 7. tych względów nie poszedłem za przykładem Schrelbera. 

 który na jednym krańcu Skrzeków bezogonowych stawia rodzaj Pelobates, a na przeciwległym rodzaj 

 Bufo, lecz idąc za dawniejszemi przewodnikami, biorę cechy najwidoczniejsze za wskazówki rozeznaw- 

 cze; odpowie to lepiej wymaganiom praktycznym, niż układy trudniejsze np. oparte na znajomości skie- 

 letu kostnego, mostka lub kręgów krzyżowych. Zaczynam przeto od Żabek drzewnych, a kończę na 

 Ropuchach. Pelobates znajduje się tym sposobem w sąsiedztwie bezpośredniem z Ropuchami, do kto" 

 rych przedstawia re ~że powierzchowne, ale widoczne podobieństwo. 



