— 377 — 



guzy zauszne podłużne, w tyle zwężone, na brzegu zewnę- 

 trznym wykrojone, nerkowa te, palce nóg tylnych, blisko do 

 połowy długości spięte. Plamy nieregularnie rozrzucone 

 Zielono i białawo ' B . vM<iis Laur. 



plamista; guzy 



zauszne płaska we \ » nz y zauszne krótkie, eliptyczne; palce nóg tylnych tylko 

 I przy nasadzie spięte; golenie od tyłu gruczołowate. Wzdłuż 

 [ grzbietu zwykle pręga żółta 



\ B. calamita Laur. 



1. Bufo vulgaris Laur. Ropucha szara. 

 (B. cinereus Schneid. Rana yerrucosissima Pall. Zoogr.) 



Czoło szersze niż powieka. Guzy zauszne bardzo wypukłe, wałkowato po- 

 dłużne, ku tyłowi nieco rozchodzące się, o brzegu zewnętrznym prostym, stromo 

 wzniesionym. Błona międzypalcowa dochodzi do połowy długości palców, lub na- 

 wet dalej. Długość ciała 80 — 140 mm. 



Ciało grube bardzo pękate, skóra chropowata i brodaw T kami dużemi wysokie- 

 mi posiana. Barwa brudno-szara, przy brzegu zewnętrznym guzów zausznych 

 zwykle plama czarniawa. Tęcza złocista. 



Młode brudno żółtawe lub rude, brodawki częstokroć bywają, minijowo czer- 

 wone (Bana rubeta Linn.) 



Bębenek o połowę mniejszy od oka. guzem zausznym niejako zasłoiiiony a dla 

 chropowatości skóry częstokroć mało wyraźny. Na spodzie ciała skóra brodawka- 

 mi drobnemi gęsto posiana. Palce nóg tylnych przynajmniej do połowy długości 

 spięte błoną; pod podeszwą sęczki dwa spore, wewnętrzny podłużny, naśladuje 

 niejako palec szósty. Krawędzi za nim zbiegającej ku p ; ecie niema. W stawach 

 palców pod spodem po dwie brodaweczki. 



Różnic wielkich w ubarwieniu niema : wszystkie są brudne, samce częściej 

 w odcieniach popielatych lub prawie oliwkowych, samice w żółtawych lub ruda- 

 wych, niekiedy na tle ogólnem przebijają niewyraźne plamy ciemniejsze. Młode 

 bywają niekiedy wcale ozdobne, miedzi.asto czerwone, o brodawkach i guzach za- 

 usznych bardzo wysokich. 



Ropucha szara dość wcześire na wiosnę idzie do wody. parzenie się trwa 

 nadzwyczaj długo, niekiedy przez cały tydzień lub dwa tygodnie bez przerwy; 

 skrzek odchodzi bardzo powoli i tworzy długie sznury. Kijanki' wylęgają się 

 w krótkim czasie, są drobne i trzymają się w gęstym tłumie; po ukończeniu prze- 

 mian, które odbywają się także prędko, młode ropuszeczki wychodzą z wody i roz- 

 łażą się w różne strony, są wówczas nieproporcyonalnle małe. do okazałej wielko- 

 ści, jakiój gatunek ten z wiekiem dorasta. 



Przez lato Ropucha szara pokazuje się wieczorami, często w bliskości miesz- 

 kań ludzkich, włazi nawet do ich wnętrza, dniem kryje się gdzie może, w nory my- 

 sie, pod podwaliny chałup, pod kłody lub kamienie i t. p. Zimuje na lądzie w po-- 

 dobnychże kryjówkach, częstokroć gromadnie. Życie ma długoletnie, glos słaby 

 i rzadko się odzy wa. Młode skaczą żwawo, stare, zwłaszcza bardzo duże. są-łak' 

 ociężale, że skakać nie mogą, łażą tylko powoli. - : ' 



P. F. T. II. 24* 



