- 385 — 



podgardłany niewyraźny. U samca w porze godowej zamiast grzebienia listew- 

 ka niska, na całej długości równa, niezazębiona, nad osadą ogona nieprzerwana. 

 Wierzch ciała śniady, na bokach u dołu smuga jaśniejsza czarno plamkowana. 

 Nagłowię smug ciemnych niema. Brzuch jaskrawo żółty bez plam czarnych. 

 Dług. całk. 100 mm. 



T. ałpestris Latr. 



3. Zęby podniebierme w dwa rzędy ku tyłowi miernie rozchodzące się. 

 Grzbiet płaskawy z każdego boku kantem wystającym ograniczony. Guzów 

 zausznych, ani fałdu podgardlanego niema. Skóra gładka, na głowie pory skór- 

 ne rzędami ułożone j smugi ciemne wzdłuż czoła i przez oko. U samca w porze 

 godowej grzebień wysoki od głowy aż do końca ogona bez przerwy wzniesiony, 

 na krawędzi karbowany; palce nóg tylnych podówczas płatkami skórnemi roz- 

 szerzone; koniec ogona spiczasty. Ubarwienie obu pici odmienne, wogóle ja- 

 śniejsze. Brzuch żółty czarno plamisty. Dług. całk. 70 mm. 



T. taeniatus Schn. 



1. Triton eristatus Laur. Tryton większy, czarny. 

 Lacerta palustris Linn. Syst. Nat. Lac. lacustris Gm, Lin. XIII. Salamandra 

 aąuatica Wurfb. Triton carnifex Laur (juv). Salam. pruinosa Schneid. (lem ) 

 Petroponia nigra Massalongo. 



Zęby podniebienne w dwu rzędach prawie równoległych. Skóra na wierz- 

 chu ciała gęsto brodawkowata, na bokach ziareczkami kredowo białemi posiana. 

 Fałd poprzeczny pod gardłem wyraźny. Wierzch ciała czarniawy lub czarny, 

 spód pomarańczowy czarno plamisty. Dług. calk. 120— IGO mm. 



cf . Grzebień w zęby ostre głęboko wcinany, z przerwą nad osadą ogona, 

 ogon szeroko lancetowaty, z każdej strony smugą białawą, jakby szronem popru- 

 szoną ozdobiony. 



$. Na grzbiecie rąbek wystający zwykle żółty, cała krawędź dolna ogona 

 pomarańczowa, smuga biaława na ogonie mniej wyraźna. 



Młody. Brudno oliwkowy lub czarny, wzdłuż grzbietu linija pomarańczo- 

 wa, krawędź dolna ogona żółta. 



Odmiany ubarwienia zależą głównie od różnej obfitości i natężenia barwni- 

 ka czarnego. Wierzch ciała od barwy ciemno szarej, oliwkowej lub brunatnej 

 stopniami dochodzi aż do jednostajnie czarnej. Spód ciała zwykle pomarańczo- 

 wy z czarnemi plamami, zdarza się niekiedy wskutek zaniku plam prawie cały 

 pomarańczowy, lub przeciwnie plamy przemagają i zlewając się zamazują cały 

 brzuch na czarno, co jednak rzadko się zdarza. Palce są zwykle w obrączki 

 żółte i czarne. Kropki białe są naj wyraźniejsze na bokach ciała, u samca i na 

 podgardlu. Prócz tego u samca kloaka jest czarna, krawędzie ogona czarne, 

 lub z krótką tylko smużką przy kloace żółtą. Koniec ogona bledszy, brunatna- 

 wy lub płowy. Samica ma kloakę żółtą, ogon węższy, na grzbiecie zwykle pręgę 

 żółtą, zabiegającą na górną krawędź ogona, krawędź dolna jest na całej długości 

 pomarańczowa. Barwę wierzchu ciała samica ma pospolicie czarniejszą, kropki 

 białe zwłaszcza na nogach wyraźniejsze, podgardle bez kropek, na smudze ogo~ 



