— 402 — 



6. Błona falująca wewnętrzna (membrana undulans interna). 



(Tab. XXIX: 2 a , 3, 4, f.) 



Wewnętrzną, błonę falującą badałem tylko u Stylonychia m y t i 1 u s. 

 Błona ta przyczepia się do dna wewnętrznego brzegu rowu gębowego i zwykle 

 przedstawia się jako najbardziej na prawo posunięta linija graniczna rowu. Przy 

 rozszerzaniu się przełyku podczas połykania większych pokarmów ona to przed- 

 stawia ową silnie falującą linija, którą Stein ') uważa za falowanie tylnej czę- 

 ści wewnętrznego brzegu rowu gębowego, co według niego sprawia wrażenie, 

 jakoby istniał lejkowaty przełyk. O istnieniu tej błony przekonałem się u powo- 

 łanego wyżej dzielącego się osobnika Stylonychia m y t i 1 u s. Podczas 

 wcześniejszego stadyjum błona ta, jak i wogóle cały przełyk matczynego rowu gę- 

 bowego są bardziej pionowo zwieszone i dopiero później zaginają się na prawo i ku 

 przodowi, jak to wyobrażone na Tab, XXX. fig. 2 i 3. Wewnętrzna błona falująca 

 może istnieje i u innych Oxy tricków. 



7. Błona falująca przygębowa (membrana lindulans praeoralis). 



(Tab. XXIX; l a , 2 , 3, 4: c c'. - Tab. XXX; 1 8) 



Błona ta przyczepia się równolegle do poprzedniej i tuż koło niej, lecz bar- 

 dziej na lewo i także wchodzi do przełyku. Przyczepia się ona wzdłuż całego we- 

 wnętrznego brzegu rowu gębowego, ku tyłowi coraz bardziej oddalając się od jego 

 krawędzi. Szeroka ta błona wolny swój brzeg stałe zwraca na lewo i do góry. 

 lecz w środkowej części niekiedy zawija się nawet po nad prawy brzeg rowu. Jest 

 ona tą najbardziej zewnętrzną błoną, którą w całej rodzinie (z wyjątkiem rodzaju 

 Stylonychia) najłatwiej dojrzeć i która też na rysunkach zwykle bywa wyo- 

 brażaną. W rodzaju Stylonychia trudniej ją dopatrzyć, albowiem w prze- 

 dniej swej części zwraca swobodny brzeg ku tyłowi i na lewo, tworząc wskutek 

 takiego zwrotu kilka fałd, zupełnie podobnych do rzęs: i. tak też ją dotychczasowi 

 badacze uważali -). Środkowa część swobodnego brzegu błony jest u Stylo- 

 n y c h i j stale zwrócona do góry i wskutek silnego falowania daje się dopatrzeć 

 tylko na niewielkiej przestrzeni przed wejściem do przełyku. Błona ta. podobnie 

 jak błona śródgębowa wyraźniej występuje u dzielących się osobników Stylo- 

 nychia mytilus, tak w matczynym, jako i w no wot w orzącym się rowie 

 gębowym (Tab. XXX. fig. 1, 2, 3, c, e'). U Stylonychia post u lata 

 (St.) wyraźniej spostrzegać się dawała dopiero po potraktowaniu zwierzęcia kwa- 

 sem osmowym (1%). 



8. Rzęsy przygębowe (cilia praeoralia). 



(Tab. XXIX; l a , 2", 4; g.) 



Cienkie te, długie, bo sięgające do środka rowu i prawie poprzecznie skiero- 

 wane rzęsy są osadzone pod samą krawędzią wewnętrznego brzegu rowu gębo- 



') Stein. Loc, cit. T. I, str. 148. 



s ) Mianowicie, jako przednia część szeregu rzęs przygębowych, jak to dalej zobaczymy. 



