— 403 - 



wego. Utwór ten, odclawna znany, odpowiada rzęsom przygębowym C 1 a p a- 

 reda i Lachman na 1 ), Steina, Wrześniewskiego i Ster- 

 kiego. Pierwsi, dwaj i ostatni rysują je zbyt grube i zbyt ukośne; Stein 

 znowu zakrótkie, chociaż już cienkie. Engelmann zdaje się uważać je tyl- 

 ko za fałdy błony falującej, które wszędzie rysuje, nic o rzęsach niewspominając. 

 Ze znanych mi rysunków rzęsy te najlepiej wyobrazi! prof. W r z e ś n i o w s k i s ) 

 u Urostyla flavicans ( Wrz.) i Stylonychia mytilus. Wszyscy 

 ci badacze popełniają atoli ten błąd, że zanadto posuwają je ku przodowi, uważa- 

 jąc fałdy przedniego końca błony przygębowej jak to wyżej wspomniałem, 

 za początek szeregu tych rzęs. Rzęsy przygębowe widziałem u Stylony- 

 chia mytilus i Urostyla g r a n d i s. Dodaję, że ich ruchu dojrzeć 

 nie mogłem. 



9. Błona zewnętrzna (membrana extenia). 



(Tab. XXIX; 1», 2*, 4; e e'). 



Błona zewnętrzna jest mało rozszerzona, ku przodowi silnie zwężona, z tyłu 

 zaokrąglona i stale swobodnym brzegiem na lewo zwrócona; przyczepia się do sa- 

 mej krawędzi wewnętrznego brzegu rowu gębowego, lecz przednia część krawędzi 

 jest na niewielkiej przestrzeni zupełnie od niej wolną. Jest ona bardzo widoczną 

 u Stylonychia mytilus, gdzie ją też dostrzegli Stein, Engel- 

 mann, W r z e ś n i o w s k i i S t e r k i. uważając, jako jedyną błonę falującą 

 rowu gębowego. Najlepiej przedstawił ją prof. Wrześnio wski 3 ) (wyjąwszy 

 przednią jej część), gdyż na jego rysunku niema na niej fałdów, których rzeczy- 

 wiście nie posiada, chociaż je rysuje Stein i Engelmann. Me mogę po- 

 wstrzymać się od wyrażenia swego zdziwienia, że S t e r k i *), który tak dokład- 

 nie zbadał rów gębowy O x y t r i c h ó w, należycie błony tej nie narysował, 

 albowiem rysunek wiele wzbudza wątpliwości. Prawie niepodobieństwem jest, 

 aby mógł on tę błonę przeoczyć u Stylonychia mytilus; jedyna zaś bło- 

 na, którą u gatunku tego przedstawił (w tekście nic o niej nie mówi), jest zasze- 

 roka i jak sądzę z rysunku, wchodzi do przełyku; przypomina zatem bardziej bło- 

 nę przygębową. 



Błonę zewnętrzną spostrzegłem u Stylonychia mytilus, Stylo- 

 nychia post u lat a (St.) i Urostyla g r a n d i s ; w tój ostatniej tworzy 

 ona wazką listewkę. 



Utwór, o którym mowa, prawie wcale się nie porusza, wyjąwszy tylko bierny 

 ruch skutkiem podnoszenia przez utwory poniżej położone. Z tego to powodu uwa- 



') Clapar-ede et Lachman n. Loc. clt. T. I. str. 156. Opisują je u S t y 1 o n y- 

 c h i a mytilus, jako położone na zewnętrznej powierzchni wewnętrznego brzegu rowu gębowego 

 i jako łukowato zaginające się nad przełykiem. Przypuszczają ich obecność w całej rodzinie, 



3 ) W r z e ś n i o w s k i. Loc. cit. str. 69. Tab. IV, fig. 3; Tab. VII. 



3 ) W r z e ś n i o w s k i. Loc. cit. Tab. VII. 



4 ) S t e r k i. Loc. cit. Tab. IV, fig. 1 f. 



