— 407 — 



sżczeciniastych rzęs odbytowych, ustawionych w łukowatą liniją, wypukłością ku 

 tylnemu końcowi ciała zwróconą. Szeregi rzęs bocznych, nieco odsunięte od brze- 

 gów ciała i równolegle względem siebie przebiegające, ku tyłowi schodzą na 

 brzegi ciała i na końcu ogona łączą się ze sobą. Dwie rzęsy, osadzone na samym 

 końcu ogona, ku tyłowi skierowane i nieruchome, można uważać za ogonowe. 

 "Wszystkie rzęsy są wogóle stosunkowo płaskie, cienkie i niezbyt długie. 

 Szczecinki grzbietowe są krótkie, lecz wyraźne. 



Rów gębowy jest wązki i krótki, bo dorównywa '/ 4 długości całego ciała. 

 Jego prawy brzeg leży na osi ciała i kończy się w znacznej odległości od prze- 

 dniego brzegu ciała; jest on prosty, z przodu zaledwo łukowato na lewo zgięty. 

 Warga górna niezbyt szeroka. Błonki około gębowe są liczne i podobnie, jak 

 rzęsy ciała, cienkie i mało rozszerzone; kilka spomiędzy nich mieści się przy 

 prawym brzegu ciała i na brzusznej jego powierzchni. Z błon falujących pra- 

 wego brzegu rowu gębowego dostrzegłem tylko jedne najbardziej zewnętrzną. 

 Odbytu nie zauważyłem. 



Zbiornik kurczliwy, jak zawsze u Oxytrichów, mieści się przy lewym 

 brzegu ciała; jest on znacznie ku tyłowi odsunięty, albowiem oznacza mniej wię- 

 cej granicę przedniej V s części długości całego ciała. Dwa jądra eliptyczne ze 

 stosunkowo dużemi także eliptycznemi jąderkami (?); jądra leżą w lewej połowie 

 eiałai przed podziałem zwierzęcia, który odbywa się w zwykły sposób, zlewają 

 się w wązki i długi sznurek, ciągnący się od samego przodu ciała, aż do 

 rzęs odbytowych. "Wymiary nieco są zmienne; długość ciała wynosi mniej wię- 

 cej 0.24 mm. 



Ciało jest z lekka różowo zabarwione. Miąsz ciała zbity, z żółtawemi kul- 

 kami i u obserwowanych osobników zawsze z dużemi zielonemi wodorostami, 

 przez zwierzę połkniętemi. Opisany gatunek po kilkunastu dniach bardzo licznie 

 wystąpił w wodzie, pochodzącej z czółna, przy Saskiej Kępie stojącego; towa- 

 rzyszyły mu liczne okazy Lembadion bullinum (Pty.) 



Urosoma Cienko w skii porusza się szybko, wężykowato zwi- 

 jając ciało. 



Urosoma Cienkowskii kształtem ciała najbardziej przypomina 

 Oxytricha macrostyla ("Wrz.) iUroleptus violacens (St.) 



W rodzinie Oxytrichów Urosoma Cienkowskii odznacza 

 się znacznem wydłużeniem ciała poza rzęsami odbytowemi, skutkiem czego poza 

 temi rzęsami powstaje stosunkowo długi ogon, dorównywający '/ 4 długości całego 

 ciała. Mc podobnego u innych form tej samej rodziny nie spostrzegamy, albowiem 

 rzęsy odbytowe są u nich zawsze umieszczone w małej odległości od tylnego brzegu 

 ciała. Jeżeli ciało wydłuża się z tyłu w tak zwany ogon. rzęsy odbytowe zachowu- 

 ją swe miejsce, t. j. są osadzone tuż przy wierzchołku ogona. Z powodu tak znacz- 

 nego odsunięcia rzęs odbytowych ku przodowi, albo, co na jedno wychodzi, z po- 

 wodu tak znacznego wydłużenia części ciała poza temi rzęsami położonej, uwa- 

 żam, że opisany gatunek zajmuje w rodzinie tak dalece odrębne stanowisko, że 

 należy oddzielić go od rodzaju Oxytricha, z którym najbardziej' jest spokre- 

 wniony i utworzyć dla niego nowy rodzaj, któremu nadaję miano Urosoma. 



