— 409 — 



dżinie O x y t r i c k ó w, że uważam za właściwe utworzyć dla tego gatunku 

 nowy rodzaj, któremu nadaję miano Balladyny. Drobne wymiary wymoczka 

 skłoniły mię do nadania mu nazwy gatunkowej p a r v u 1 a. 



4. A m p h i s i a p i s c i s. 



(Tali. XXX, fig. f.f 



Trichoda p i s c i s. O. Fr. Muller. Animalcula infusoria. Str. 214, Tab. 

 XXXI, fig. !— 4. 



0 x y t r i c li a ca u dat a. Ebrenberg. Die Infusionsthierchen etc, Str. 365, 



Tab. XL., fig. 11. 



Uroleptus p i s c i s. Ebrenberg. Die Infusionsthierchen etc. Stron. 358, 

 Tab. XL., fig. 1. 



Oxytricha ca u dat a. Claparede et Lachmann. Etudes etc. Tom. I. Str. 

 146, Tab. V., fig. 7. 



Uroleptus p i s c i s. Stein. Der Organismus der Infusionsthiere. Tom. I. 



* Str. 178, Tab. XI. fig. 1-3. 

 Uroleptus piscis. "Wrześniowski. Rocznik Towarzystwa Naukowego 

 Krakowskiego. Tom. XXXV., Tab. II., fig. 2—4. — Archiv fur mi- 

 kroskopiscke Anatomie. Tom V., Tab. IV., fig. 23 — 26. 

 Ciało silnie wydłużone, ku przodowi zlekka zwężone, ku tyłowi w dość 

 długi i szeroki ogon wyciągnięte. Prawy brzeg ciała bardziej wypukły, aniżeli 

 brzeg lewy; przeciwnie, prawy brzeg ogona wklęsły, lewy zaś równy, tylko na 

 wierzchołku łukowato i ukośnie ścięty. Wogóle ogon jest znacznie wydłużony 



1 szablowatego kształtu, przyczem lewy brzeg odpowiada ostrzu, a prawy tylcowi 

 szabli. Grzbietowa strona ciała . miernie wypukła; brzuch prawie płaski. Całe 

 ciało odznacza się wielką kurczliwością. Gdy zwierzę raptownie rzuca się w tył, 

 co jest pospolitym jego niebem, ogon zostaje wewnątrz ciała wciągnięty, skut- 

 kiem czego pomiędzy nim i ciałem zwierzęcia powstają wyraźne fałdy, jak to 

 przedstawiono na rysunku wyobrażającym zwierzę o tyle tylko skurczone, że 

 fałdy wyraźnie występują. 



Niezbyt grube rzęsy czołowe, których jest około pięciu, stopniowo ku tyłowi 

 maleją. Rzęsy brzuszne są ułożone w dwa szeregi równoległe, blizko tuż obok 

 siebie i wzdłuż całego ciała i ogona przebiegające. Rzęsy prawego sze- 

 regu są gęstsze, grubsze i krótsze, lewego zaś znacznie rzadsze, cieńsze i dłuższe; 

 przytem rzęsy prawego szeregu są pospolicie wierzchołkami ku tyłowi zwrócone, 

 gdy tymczasem rzęsy lewego szeregu zwykle zwracają wierzchołek ku przodowi. 

 Rzęsy odbytowe, po raz pierwszy przez Ster kiego dojrzane, bardzo są gru- 

 be, długie i gęsto jedna obok drugiej na tylnych */, częściach długości ogona, 

 przy lewym brzegu tegoż osadzone, a nawet tylne tkwią na samym niemal brze- 

 gu tej części ciała. Jest ich koło 17. Rzęsy brzeżne ku tyłowi coraz bardziej 

 grubieją i wydłużają się. Lewy szereg bardziej jest od brzegów ciała oddalony, 

 aniżeli prawy; obadwa szeregi doszedłszy do ogona schodzą na sam brzeg ciała, 

 a nawet lewy na wierzchołku ogona przechodzi na grzbietową jego stronę, gdy 

 tymczasem prawy stale pozostaje na brzegu ciała. Rzęsy lewego szeregu, które 



P. F. t. u. 23* 



