— 437 — 



Podczas większego skwaru słonecznego, trzeba się z przeglądaniem uwijać, 

 bo wtedy wszystkie owady są bardzo ruchliwe; a i chrząszcze lubo poważniejsze 

 także zmykają niekiedy, jak tylko spadną na parasolkę. Osobliwie bogatki 

 (B u p r e s t i d a e), niektóre cieśle i wiele innych, w takiej porze okazują nie- 

 zwykłą żwawość. 



W razie potrzeby zamiast parasolki użyć można parasola zwyczajnego. 

 Łowienie jednak będzie trudniejsze. Raz że objętość jego większa, krępuje 

 ruch swobodny w gęstwinach, po drugie, że przejrzenie owadów strząśniętych, 

 mniej dogodne, zwłaszcza gdy kolor parasola jest ciemny. Zresztą i prątki we- 

 wnętrzne przeszkadzają, bo owady chowają się za i pod niemi. W każdym ra- 

 zie używanie parasolki wymaga tego samego warunku co czerpak, t. j. koniecz- 

 nie pory suchej. Jak tylko drzewa lub krzewy są zroszone, to z parasolką 

 niema co robić. 



Przy łowieniu chrząszczy używa się jeszcze dłuta, świderka, noża, prze- 

 taka i szczypczyków, czyli pinset. Wszystkie jednak te sprzęty i narzędzia 

 zaliczają się do mniej ważnych. 



Dłuto służy do odłupania kory z drzew i pieńków. Żelazo w ostrzu może 

 a nawet powinno być tępe, bo właściwie służy tylko jako klin, w czemby i ka- 

 żdy inny kawał żelaza mógł posłużyć: A zatem dłuto może być byle jakie 

 choćby stare, dla rzemieślników już nie przydatne. Idzie tu głównie o to, żeby 

 było lekkie i z rękojeścią grubą, co ułatwia oderwanie kory. Jeśli grzebacz- 

 ka mocna, to i nią możnaby odłupywać korę. Lecz najczęściej kora jeszcze 

 mocno siedzi, a wówczas już się nieobejdzie bez dłuta. 



Niektóre chrząszczy ki siedzą w drewnie i tylko łebkiem cokolwiek wyglą- 

 dają na świat. W razie niebezpieczeństwa, cofają się do swojej norki i wtedy 

 już ich nie dostanie bez uszkodzenia. Otóż tu właśnie mały kieszonkowy świ- 

 derek, robi nam dobrą przysługę. Ażeby się chrząszczyk nie zagłęboko cofał, 

 świderkiem zawiercamy w poprzek, a raczej skośnie norki. Mały kawałek drze- 

 wa, zawarty między norką a wejściem świderka, ostrożnie się wydłubuje nożem, 

 aż do odkrycia zbiega. 



Że nóż na ekskursyi jest bardzo potrzebny, to więcćj niż pewno. Najdo- 

 godniejszym do tego będzie nóż składany czyli zwykły scyzoryk. Ostrze wię- 

 ksze spiczaste, z grajcarkiem, mniejszego ostrza niekoniecznie potrzeba. Nie- 

 mo wiąc już o wielkiej dogodności przy wypoczynku, nóż posłuży do urżnięcia 

 kija, do dłubania w próchnie, drewnie, korze i t. p. 



Prawda, że błyszczące kolory niektórych większych chrząszczy, mile wpa- 

 dają w oczy i są ezdobą zbiorów. Wszakże okrasą całości są chrząszczyki 

 drobne i najdrobniejsze, tak zwane mikroskopowe. Są one tak ciekawe, że tru- 

 dno od nich oderwać oka; lecz na to koniecznie potrzeba znawcy. Otóż dla od- 

 szukania niektórych maleńkich tych stworzeń używa się przetaka. Nim prze- 

 siewają się liście, mech, próchno, napływki i okruchy różne po lasach, ogrodach 

 i szpalerach, brzegach wód i t. p. jak również mrowiska, ziemia wierzchnia, po- 

 kruszony krowieniec, murawa z pod drzew, krzewów, okazalszych roślin i t. p. 

 Do podsiewania naturalnie potrzebna jest płachta lub prześcieradło, albo fartuch 

 duży, aby tylko biały. Już dla samej trwałości, przetak najlepszy druciany. 



