- 440 — 



a raczej chitynową powłokę, nieprzydatny wcale, tak się przynajmniej pokazało 

 z doświadczeń, jakie z nim robiono. 



Mówiąc o użyciu szkiełek czyli epruwetek, nadmienić jeszcze muszę że 

 służą nietylko do tymczasowego chowania i zabijania chrząszczy, lecz także i do 

 ich łowienia. Szkiełka takie, które służyć mają do chwytania chrząszczy, muszą 

 być z obu stron otwarte t. j. u góry i u dołu. 



Po brzegach wód, na piaskach i torfowinach, a także na suchej i krótkiej 

 murawie, ugania się mnóstwo drobnych chrząszczyków z rodziny zbójków r , a mia- 

 nowicie: Tachyusa Erichs., Trogophloeus Mann., Bledius Steph., Paederus Gray.j 

 Stenus Latr. i t, d. i z rodziny szczypawek: Bembidium Latr., Tachys Schauin.. 

 Tachypus Lacord., Trechus Clairr., Metabletus Schm., Blechrus Motsch., Notio- 

 philus Dum., Elaphrus Fabr. i t. p. Z innych rodzin okazują się najczęściej: 

 Heterocerus Fabr., Parnus Fabr., Phytobius Schónk., Trachyphloeus Ł Germ. 

 i wiele innych. Są to chrząszczyki małe i bardzo ruchliwe, zwłaszcza podczas 

 większego skwaru, tak że gołą ręką trudno im podołać, mianowicie gdy dużo 

 jest szczelin w ziemi. Wówczas właśnie szkiełka takie bardzo są użyteczne. 

 Chcąc bowiem chrząszczyka jakiego złapać, nakrywa go się jednym otworem 

 szkiełka, a na drugim spoczywa palec. Za lekkiem naciśnięciem nabierze się 

 nieco ziemi i tym sposobem chrząszczyk zostanie zamknięty u dołu i u góry. Na- 

 stępnie wpuszcza go się z tegoż szkiełka do innego, zawierającego cyjanek 

 i rzecz skończona. 



W ten sposób chwytane owady nigdy się nie uszkadzają i nie walają, czego 

 w inny sposób łowiąc uniknąć bardzo trudno, zwłaszcza na madzie, szlamie 

 i torfowiskach. 



Kończąc o przyrządach służących do zbierania i łowienia chrząszczy, do- 

 daćby jeszcze można torbę. Wybierając się na ekskursyją dalszą na dzień cały, 

 nieźle będzie zabrać ją z sobą. Najlepszą jest torba myśliwska. W niej wszyst- 

 kie narzędzia drobniejsze i żywność pomieszczą się. Zresztą za przybyciem na 

 miejsce, torbę taką złożyć można gdziekolwiekbądź, po wyjęciu naturalnie tego 

 czego najwięcój potrzeba. 



A teraz jeszcze kilka szczegółów odnoszących się do zbierania i łowie- 

 nia owadów. 



Wykazując narzędzia, sprzęty i wogóle przyrządy służące do zbierania 

 i łowienia owadów, jednocześnie opisałem poszczególe ich użycie. Przechodząc 

 tedy do zbierania i łowienia chrząszczy, właściwie już niewiele mam do uzupeł- 

 nienia tego przedmiotu. 



W ogólności chrząszcze zbierać można przez rok cały. Pomyślność łowów 

 atoli zależy od wielu okoliczności, a tern i są głównie: pora roku i dnia, jak rów- 

 nież stan powietrza i pora przeobrażeń. 



Pod względem sposobu życia, chrząszcze dzielą się na dwa duże działy; na 

 takie, które się trzymają roślin i na takie, które się trzymają zwierząt. Zre- 

 sztą żyją i przebywają prawie wszędzie. Na roślinach zewnątrz i wewnątrz; na 

 ziemi i pod ziemią; nad wodą i w samej wodzie. Odnosi się to głównie do ich 

 poczwarek i gąsienic czyli pędraków. Same zaś chrząszcze jako owady skoń- 

 czone, przebywają także i w powietrzu. 



