— 445 — 



Niektóre chrząszczyki siedzą tuż nad samą wodą na roślinach, a najczę- 

 ściej chowają się między mchem rosnącym w wodzie, osobliwie na H y p n um 

 fluitans. L. iFontinalis antipyretica. L. Do nich należą Q u e- 

 dius xanthopus. Er., Lesteva bicolor. Fabr. i Lesteva pu- 

 bescens. Gr r a v. a niekiedy maleńkie szczypawki z rodzaju Bembidium 

 L a t r. i kilka innych. Tu po prostu mech zanurza się do wody i nieco ściska, 

 a po chwili znowu puszcza. Chrząszczyki nie znoszą tego i natychmiast wyłażą. 

 Drzewa liściowe, uszkodzone podczas ruszenia soków, plączą jak się leśnik wy- 

 raża, t. j. z miejsc uszkodzonych sączą soki. Są to łakotki, do jakich owady, 

 a przeważnie chrząszcze nadlatują zewsząd. Nawet jelonka spotkać tu można. 

 Do nęcących drzew takich należą: dąb, jesion, brzoza, wiąz. klon, buk, grab, 

 wierzba, topola i jarzębina. Do olszy, osiczyny, akacyi i kasztanów mało co, 

 prawie nic nie przybywa. Tak samo drzewa świeżo obdarte lub poczęści obna- 

 żone z kory, przyciągają owady. Stosując się pod tym względem do natury 

 owadów, można urządzić przynęty sztuczne. Na brzegu lasu, gołoborza lub 

 smugu, stare naciosy drzew smarują się miodem rozrzedzonym wodą. Dosko- 

 nały to sposób i łatwy niezmiernie do wykonania. Owadów nałowić można spo- 

 ro, niekiedy bardzo rzadkie, a przytem tanio i bardzo wygodnie. 



W lecie i na jesieni pojawiają się rozmaite bedły. Są to także siedliska 

 owadów, a między niemi i chrząszczy. Siedzą one pod kapeluszem, między bla- 

 szkami i to nieraz w bardzo znacznej ilości, jak np. różne gatunki drobnych 

 zbójków: Gr y r o p h a e n a. M a n n e r h., H o m a 1 o t a. M a n n e r h., B o 1 i- 

 tobius. Leach., Oxyp orus. Mannę rh. i Bolitochara. Mannę rh. 

 i t. p. W purchawkach na jesieni, we Wrześniu i. Październiku, są niekiedy 

 dobre rzeczy, jaknp. Dorcatoma dresdensis. Hrbst. i inne gatunki 

 tego rodzaju, dalej Lycoperdina su cci net a. L. i L. Bovistae F. 

 O bedłach drzewnych, czyli hubkach (P o 1 y p o r u s), już była wzmianka. Na 

 nich, a raczej pod niemi i w ich wnętrzu, siedzi mnóstwo owadów, a między niemi 

 najczęściej chrząszcze. Niektóre z nich należą do rzadkich, jakoto: zbójek 

 Agaricochara laevicollis. Kr. Z rodziny M e 1 a n d r i d a e ró- 

 żne gatunki rodzajów: Tetratoma. Hrbst., E u s t r o p h u s. 1 1 1 i g., O r- 

 chesia. Latr., Hallomenus. Payk. i bardzo wiele innych. Próchno 

 drzew nietylko przegarniać, lecz i podsiewać należy, wymagają tego głównie 

 chrząszczyki drobne, które się tu lubią gnieździć. 



Z kloców leżących niedość obedrzeć korę, lecz pod nią przeszperać należy 

 biel, często dość głęboko przegniły. W nich gnieżdżą się nieraz wielkie rzadko- 

 ści. I tak: na ekskursyi jaką w r. 1878 odbyliśmy w Lubelskiem, w lasach Bia- 

 łopola, (Chełmskie), z bielu starego zbutwiałego powału wiśni ptasiej (P r u n u s 

 a v i u m L.), pod korą, podczas deszczu i grzmotu, wydłubałem scyzorykiem 70 

 szt. D r o m a e o 1 u s bar nabita. V i 1 1 a. Chrząszcz to bardzo rzadki z ro- 

 dziny E u c n e m i d a e. 



Przy otrząsaniu drzew, szczególną uwagę zwracać należy na suche gałę- 

 zie, albowiem na nich siedzą chrząszcze osobliwe, niekiedy bardzo rzadkie, ja- 

 kieini są np. C r y p t o r h y n c h u s L a p a t h i. L. różne gatunki z rodzaju 

 T r o p i d er es, S cho nh. Niedostopy, (B r a c h y t a r s u s Schonh.); Ex o- 



