— 448 — 



Otóż w czasie wezbrania takiego czy to z wiosny, czy porą letnią, chodząc po 

 brzegach wód, lub też płynąc czółnem można sporo nazbierać, niekiedy nawet 

 rzadkości, jakich w innym czasie nie widać. Za ustąpieniem wody, granice roz- 

 lewu zasłane są rozmaitemi okruchami i napływkami. Są to miejsca dla 

 chrząszczołowa pożądane i opłatne. Gdy dobrze obeschnie, łowy tu pospolicie 

 bywają bardzo obfite. 



Do łowów wiosennych należy jeszcze: wyrzynanie darniny na około drzew, 

 krzewów i roślin większych. Darninę tę kruszy się i podsiewa, a owadów znaj- 

 dzie się sporo, nieraz niespodzianki znakomite. 



Zimna, deszcze i słoty wprawdzie nie sprzyjają zbieraniu owadów. Skrzę- 

 tny jednak entomolog, nie zraża się tern bynajmniej. W niemiłym takim czasie 

 zwiedza różne składy, a mianowicie: piór, wełny, szczeciny, skór i t. p. oraz ma- 

 gazyny zboża i mąki, spichrze, tartaki, garbarnie, inspekta i oranżeryje; wresz- 

 cie kurniki, gołębniki, fabryki kleju i pudretów: a nawet nie pogardzi śmietni- 

 kiem, gnojowiskiem, kloaką i osadą oprawcy. Nareszcie w czasie takim zajrzy 

 do znajomego kupca ryżu, suszonych owoców, korzeni i t. p. Zejdzie na dół do 

 piwnicy, zrewiduje podłogi, ściany, butelki, łaguny i naczynia szukając krytojad- 

 hów C r y p t o p h a g u s. H r b s t., A t o m a r i a. S t e p h. i t. d. 



Nieraz się zdarza, że naciosy lub inne rany drzew iglastych, zalane są 

 świeżą żywicą i że tu i owdzie stopkami zagrzązł owadzik. Są to samołówki natu- 

 ralne, do jakich jeszcze zaliczyć należy pajęczyny, a także świeże malatury 

 tablic, słupów, baryjer, ścian i całych budowli. Owady stąd wybrane, jeśli nie 

 są zanadto zabrudzone, lub uszkodzone i przestarzałe, śmiało pójść mogą do 

 zbioru. Niekiedy znajdą się między niemi rzadkości nielada, tern więcej że 

 w ten sposób zwykły się łapać owady po większej części drobne. 



W r. z. jeden z entomologów, sprowadził z Petersburga przyrząd do łowie- 

 nia owadów porą nocną. Polega on na tern. że owady nadlatując do światła 

 uderzają o górną szybę szklaną, zlatują na dół do przegródek i tam wskutek 

 działania eteru lub cyjanku potasu, kończą. Wedle mojego zdania przyrząd 

 ten, obliczony głównie na motyle, w użyciu zdaje się być zadużym i przy ciężkim 

 a tern samem niepraktycznym. Ogrom taki zabierać z sobą w drogę na wy- 

 cieczki naukowe, jest czystem niepodobieństwem. W każdym razie przyrząd 

 rzeczony, musi uledz przerobieniu i poprawie, inaczej na wiele się nie przyda. 



Zresztą komużby nie było wiadomem, że wieczorem i w nocy do światła 

 nadlatują różne owady. Oświetlenie przy otwartych oknach, lub na dworze, 

 częstokroć nastręcza sposobność zdobycia bardzo dobrych rzeczy. 



Tam gdzie łowią ryby siecią, Avieńcerzem, stępem, podrywką, bębenkami, 

 wieraszką i t. p. opłaci się przystanąć i cierpliwie czekać na wyciąganie przy- 

 rządów z wody na brzegi. Roją się tu i gromadzą tysiączne twory różnorodne, 

 a z pewnością i dla nas coś będzie. 



Zamiłowany chrząszczołów korzysta z każdój bytności na otwartem powie- 

 trzu. Dla tego też zawsze przy sobie miewa lupę i szkiełko z cyjankiem. Na- 

 leży to już do rzeczy porządkowej. Na wsi, chodząc za gospodarstwem, w po- 

 dwórzu, czy w ogrodzie, w budowlach lub gdzieindziej, czy po polowaniu, słowem 



