— 449 — 



zawsze i wszędzie może spotkać sposobność przypadkowego znalezienia rzeczy 

 nieraz bardzo pożądanej, nader rzadkiej i ciekawej. 



Do takich między innemi zaliczam: Notko rhina muricata, Redt. 

 chrząszcza niezmiernie rzadkiego, z rodziny długowąsów, którego nikt więcej 

 w kraju nie posiada. A jednak zdybałem go tylko przypadkiem, na moście 

 żelaznym. 



Do przypadkowego połowu należy i to, co niekiedy spada i czepia się 

 odzieży naszej lub innej jakiej osoby. Zresztą i w własnem mieszkaniu przy- 

 trafiają się nieraz takie niespodzianki. W oknach np. zimowych, gdy leży mech, 

 na wiosnę zaczynają wychodzić owady, które tu zimowały i łażą po szybach, szu- 

 kając wyjścia na świat. Wieczorami i w nocy po podłogach pojawiają się różne 

 szezypawki i błędniki (B 1 a p s. F a b r.). Na kwiatach doniczkowych znajdziemy 

 drobne: A tom ar i a. Step h.. Lathridius. 1 1 1 i g., Corticaria. 

 Mars h. etc. Ze sprzętów, a w domach drewnianych z futryn, ścian i sufitów, 

 spadają nam małe chrząszczyki, niekiedy prosto na stół i na głowę. Są to różne 

 gatunki kołatka Anobium. F. i N i p t u s. B o i e 1 d. Nawet po spluwacz- 

 kach tu i owdzie poruszają się małe czarne istotki, z rodziny biedronek jak: 

 S cymnus. K ug e 1., O r t h o p e r u s. Step h., Limnichus. Lat i\, G e- 



0 r y s s u s. La t r. Wszystko tona wiosnę wychodzi z piasku, sypanego do 

 spluwaczek, a dostarczonego z Powiśla. W rzeczonym piasku chrząszczyki te 

 odbyły swoje przeobrażenie. 



Niedosyć na tern, chrząszczyki niektóre zapraszają się same w gości i to 

 jeszcze tam, gdziebyśmy ich sobie wcale nie życzyli; jak np. do śpiżarni, do ko- 

 żuchów, futer i skórek różnych, a co najfatalniejsze. do zbiorów naszych. 

 Zielniki, kołekcyje zwierząt, ptaków i owadów, wszystko to dla nich pożą- 

 daną gratka. 



Szkaradnemi temi szkodnikami są niektóre gatunki słoniniarza D ermes- 

 t e s. L., A n t h r e n u s. G e o f 1 r. a głównie P t i n u s. L. 



Częste przeglądanie zbiorów jedynie i najskuteczniej doprowadza do celu, 

 t. j. zapobiega zniszczeniu. 



Do wielce ciekawych i pouczających badań, należy wychowywanie owadów 

 z bedeł, a zwłaszcza hubkowych, czyli polyporusów, a także z narośli i obrzę- 

 kłości różnych roślin. Za przyrządy służą tu słoje i szklanki, zawiązane u góry 

 przekłutym pęcherzem, lub papierem. Dno słojów i szklanek wykłada się pia- 

 skiem, lub próchnem i mchem. W dzienniku zapisują się dane t. j. czas zebra- 

 nia, roślinę i owad spodziewany, nareszcie rezultat, kiedy i co stąd powstało. 



Owady takie po pewnym przeciągu czasu, gdy stężeją i barwa się ustali, 

 jakby z igły i nitki zdjęte, są świeżuteńkie, nienaruszone, a tem samem dla 

 zbioru bardzo pożądane. Zresztą dzienniki takie, stanowią cenne materyjały 



1 przyczynki do fauny krajowej. Obyśmy ich mieli jaknajwięcej. 



Że niewszędzie i nie w każdem miejscu znajdziemy to czego szukamy, to 

 więcej niż pewna. Każda bowiem miejscowość ma swoje odrębne i właściwe 

 owady. Zresztą owady stosują się także do roślin. Jedne przebywają nieomal 

 na wszystkich roślinach, są to prawdziwe kosmopolity, znajdują się wszędzie. 

 Drugie przebywają na niektórych roślinach, a inne znowu wyłącznie tylko na 



