— 481 — 



Ząb trzonowy właściwy (B.) 1 M. długość 28 mm. szerokość 10—20 mm. 

 Kształtu słupa czworokątnego, dość foremnego, który się dzieli wgłębieniem 

 środkowem na 2 połowy. Powierzchnia przednia i tylna jednakowej szerokości, 

 prawie równoległe względem siebie. Powierzchnia zewnętrzna posiada trzy wy- 

 raźne fałdy: środkową mniejszą i leżącą w zagłębieniu i boczne (przednią i tylną) 

 znacznie większe, zaokrąglone. Boczne fałdy są tutaj główne, stanowią połówki 

 zęba, środkowa zaś jest dodatkową. 



Powierzchnia wewnętrzna, posiada 4 fałdy, z których dwie brzeżne są mało 

 wyraźne, dwie zaś środkowe znacznie większe i rozdzielone dość moenem i obszer- 

 nem wgłębieniem. 



Powierzchnia korony o szkliwie obwodowem (zewnętrznem) całkowitem, 

 festonowato pozaginanem, środkowem zaś tworzącem dwie wysepki półksiężyco- 

 wate (długie 8 mm., szerokie 2 mm.), których końce są zaokrąglone i zwrócone na . 

 wewnątrz. 



Ząb trzonowy właściwy Il-gi. (C.) 2 M. długość 38 mm., szerokość 6—20 

 mm. Ogólna postać przypomina słup czworokątny, ścieśniony (wązki), podzielony 

 przez środkowe wgięcie na dwie połowy, z których przednia węższa od tylnej. — 

 Powierzchnia zewnętrzna ma trzy fałdy nierówne, boczne (przednia i tylna) duże, 

 wyraziste i środkowa bardzo mała (stosunkowo). Powierzchnia wewnętrzna po- 

 siada 4 fałdy, brzeżne wązkie, niezbyt wyraźne i środkowe wielkie, szerokie 

 i rozdzielone znacznem zagłębieniem. Powierzchnia przednia i tylna nieznacz- 

 nych rozmiarów, nieco ukośnie ułożone względem siebie. 



Powierzchnia korony o szkliwie obwodowem festonowato pozaginanem; 

 środkowe szkliwo, tworzy dwie wysepki (13 — 14 mm. dług., 3—5 mm. szerokości) 

 z których przednia półksiężycowata o końcach zaokrąglonych i nieco rozszerzo- 

 nych, tylna znów posiada wewnętrzny brzeg półksiężycowaty, zewnętrzny zaś 

 powyginany falowato tak, że cała wysepka przypomina swoim kształtem niefo- 

 remny biszkokt. 



Ząb trzonowy właściwy M-ci. (D.) 3 M. długość 53 mm., szerokość 

 5, 10, 18. 20 mm. Podobnie jak poprzednie zęby ma formę słupa czworokąt- 

 nego, niezbyt prawidłowego, mocno ścieśnionego, szczególniej na brzegu przednim 

 i tylnym. 



Powierzchnia zewnętrzna przedstawia 4 fałdy nierówne, trzy znacznie wię- 

 ksze, wyraźne, prawie jednakowych rozmiarów, czwarta mniejsza i słabo oddzie- 

 lona od innych. 



Powierzchnia wewnętrzna także z czterema fałdami, z których dwie środ- 

 kowe większe oraz lepiej wyróżniające się od brzeżnych (przedniej i tylnej) 

 o wiele mniejszych. Nadto środkowe fałdy rozdziela daleko znaczniejsze wgłę- 

 bienie, niż brzeżne. Cały ząb wgłębieniami położonemi na powierzchni zewnę- 

 trznej i wewnętrznej, jest podzielony na 3 dobrze rozgraniczone części czyli słupy 

 (pryzmy), dwa przednie większe, trzeci tylny o połowę mniejszy. 



Powierzchnia korony o szkliwie obwodowem całkowitem, w najrozmaitszy 

 sposób festonowato pozaginanem. Środkowe, szkliwo, tworzy dwie wysepki (dłu- , 



