— 494 — 



twarzy na przodzie. Szwy słabo ząbkowane: według skali Broca szew strzałkowy 

 odpowiada Nr. 1 — 2, wieńcowy Nr. 2, a po bokach Nr. 4. Sklepienie czaszki 

 w każdym kierunku kształtnie zaokrąglone, a guzy ciemieniowe bardzo nieznacz- 

 nie uwydatniają się na jego powierzchni. 



Z boku. w profilu (n. 1 a t e r a 1 i s) (Tabl. XXXII. fig. 2). czaszka ta przed- 

 stawia kształt wydłużony, jajowaty, u końca czołowego zaokrąglony; mało wy- 

 datne łuki brwiowe, czoło wogóle nizkie, z lekka ku tyłowi pochylające się, wzno- 

 sząc się prawidłowym kolistym łukiem stupnioAvo do ciemieniowego szczytu czasz- 

 ki, stamtąd kontur sklepienia tworzy jakby plaski łuk a w połowie ciemieniowych 

 kości spada dość nagle ku wydłużonej potylicy. Wyrostek jarzmowy (proces- 

 s u s s y g o m a t i c u s) kośei czołowej jest dosyć wązki i krótki, a linija półko- 

 lista skroni zakreśla niezbyt wielką przestrzeń tak do góry, jak na tył. Okolica 

 skroniowa w górnej części dosyć płaska, w dolnej mocno zagłębiona, gdyż skrzy- 

 dła kości klinowej są głęboko wyżłobione. Wyrostki jarzmowe kości skroniowej 

 są cienkie, cała kość niezbyt szeroka i wydatna do zewnątrz. Spód wydatnej 

 potylicy długi i poziomo ustawiony, guz potyliczny zewnętrzny (i n i o n, p r o- 

 t u b e r. o c c i p i t ei ter na] średnio wykształcony (skala Broca Nr. 2 — y>). 



Na proporcyjonalnej twarzy guz nadnosowy miernie się uwydatnia (skala 

 Broca 2), wcięcie nosowe bardzo wyraźne, grzbiet nosa ukośnie skierowany na- 

 przód z lekkim garbem, przeto nos prawdopodobnie był garbaty. Szczęka gór- 

 na przedstawia słaby prognatyzm w części środkowej, t. j. podnosowej. Szczęka 

 dolna delikatna, nieszeroka, podobnie i jej odnoga,, ta ostatnia osadzona pod 

 kątem rozwartym; bródka nieco ku przodowi wysunięta, zarysów dosyć 

 kształtnych. 



Z tylu (n. occipitalis) (Tab. XXXII. fig. 3) czaszka ma kształt kąto- 

 waty, jakby pięciokąta nieregularnego, boki prawie równoległe, płaskie, wysokie, 

 podstawa szeroka, sklepienie u góry nieco dacbowate, u samego szczytu zaokrą- 

 glone. Ze szczegółów osteologicznych spostrzegamy w części widocznej górnej 

 szwu strzałkowego, dwa nieznaczne równolegle idące kostne wzniesienia, kończą- 

 ce się u szczytu czaszki, a zaczynające się w odległości 2 centymetrów nad otwo- 

 rami ciemieniowemi, przez które przechodzą naczynia wypustne Santoriniego 

 (vasa emissaria Santorini). Dalej , szew międzyciemieniowy (strzał- 

 kowy) mało zazębiony (skala Broca N. 2), w szwie zaś potylicznym (s u t. lamb- 

 d o i. d e a) widzimy dwie tylko małe wstawki (ossa Wormii)z lewej strony 

 około 3 i 5 milimetrów mające; zazębienia jego dosyć drobne. 



Z przodu (n. f r o n t a 1 i s), czoło przedstawia się wązkiem, nizkiem, guzy 

 czołowe nieznaczne, ogólny zarys czaszki kulisty. Oczodoły duże. czworoboczne, 

 ustawione poziomo, kąty, szczególniej dolne mocno zaokrąglone; przedział pomię- 

 dzy oczodołami dosyć wązki. Szew wieńcowy w części swój środkowej przed- 

 stawia prawie gładką liniją (skala Broca Nr. 1), w bocznych tylko częściach około 

 nadwieńcza (s t e p h a n i o n), jest więcej ząbkowany. Nadnosie wystające, po- 

 środku nieco zaklęsłe; łuki jarzmowe niezbyt wystające, lewy więcej aniżeli 

 prawy. Szczęka górna wązka, otwór nosowy w miarę szeroki, brzeg dolny okrą- 

 gły, grzbiet nosa ostry nieco przygarbiony. 



