- 499 — 



D o 1 a c y czyli Lachy „mieszkańcy dolin wzdłuż granicy pruskiej, ku pół- 

 nocy od Cieszyna". L. Malinowski w Ateneum V, 336. Słown. gieog. II, 94. 



Dolince albo Wołyniaki, lub Spindżaki (od spindzer=spisa). Tak Hu- 

 culi nazywają mieszkańców Kraśnego Łęku około Żabiego. Kalend. Jawors. 

 1867,48. ,.Co do Wołyniaków, pisze Witwicki, ta familija (?) i dziś w Żabiu 

 żyje, zowią ich też Spindżaki, od słowa Szpindzier, Szpindziek = ostrze długie- 

 go koła, długiej szpisy". O Hucuł. 25. 



Dulęby, nazwa ludu nadbużańskiego, znana z Nestora. Wspominam 

 o niej dla tego tylko, aby zestawić następne nazwiska: włościanin Dulęba w po- 

 wiecie Kaliskim Niwa KIL 833; zabity artysta Dulęba; Dulęby wieś w pow. 

 Ihumeńskim, Słown. gieog. II, 215; Duliby wieś w pow. Włodzimierskim i mia- 

 steczko w G-alicyi. 



D u r 1 a k i patrz B a m b r y. 



Dzuki. ..Tak nazywają mieszkańców powiatu kalwaiwjskiego w gub. 

 Suwalskiej, pochodzenia litewskiego, z powodu wymawianych miękko przez nich 

 spółgłosek dz i c zamiast d, t." Słown. gieog. II, 303. Według Połujańskiego, 

 Dzuki byli jednym ze szczepów, zamieszkujących ziemię, zwaną krajem zapusz- 

 czali skim, Wędrówki 132. Mieszkają około Serej, tamże 253. B. Brzoza w Bib). 

 Warsz. 1859. IV, 781 pisze: „Lewy brzeg Niemna, a nawet i część prawego, 

 jest zamieszkany przez lud, który siebie Dżukami nazywa. ■• Dzakaj albo Dzukaj 

 w Piśmie Zbiór. Wileńsk. 1862 str. 151. Co do nazw plemion i okolic od wyma- 

 wiania pewnych brzmień porównać: Iarigue d-oc, langue d'oit (ouil, Czakawcy, 

 Kąjkawcy, Sztokawcy, Lemki (patrz pod t. w.") i t. p. O miękczeniu d, t, patrz 

 wzmiankę w mojej rozprawce O języku litewskim 121 (Rozpr. Akad. Krak- 

 filolog. II, 255). 



F o r o ś n i a n i e. według W. Pola „lud w puszczy zwanej z wołoska Po- 

 rosną, na Pokuciu 1 '. Kłosy Viii, 107. Wątpię aby w nazwie Forosny było coś 

 z wołoskiego; zdaje mi się że Porosną, Foroszcza, Foroszczyce są temiż samemi 

 nazwami co Chorosna, Choroszcza, Choroszczyce, pochodzącemi od ukraińskiej 

 postaci wyrazu chróst. oznaczającego zarośla, od którego mamy dużo nazw miej- 

 scowych: Chrośna, Chrostowice, Chrośla, Chrośno, Chrostowo, Chruściel (Chró- 

 ściel) i wiele in. 



Gardłaki. „Tak Spiżaków dla grubych szyi i wól przez szyderstwo 

 nazywają". Encykl. Roln. II, 828. Zdaje się że kilkadziesiąt lat temu ukuty 

 w Krakowie wyraz karłak (albinos, idjota) jest niby nauko wem przekształce- 

 niem Gardłaka, może pod wpływem niemieckiego Kakerlak karaluch, oraz czło- 

 wiek cierpiący na światłowstręt. Charłak jest znowu co innego, to samo co 

 cherlak. Karaluch wydaje mi się słoworodem ludowym z niem. Kakerlak, ten 

 zaś ostatni wyraz pochodzi z amerykańs. kakerlakki. WeigandDeutsch. Worterb. 

 Karzeł pochodzi z niemiec. Kerl człowiek, człowieczek. Miki os. Fremdw. 



Gironaj cze , .mieszkańcy okolic lesistych, nad niemeńskich, w Bosień- 

 skiem". Pismo Zbiór, wileńs. 1862, 159. Od litews. gire las. 



Gocie „ci kurpie. którzy zaciąg czyli pańszczyznę odrabiają". Encykl. 

 wielka XVI, 501. 



