— 503 — 



(Wójcicki Pieśni I, 183 i dal.). Tak nazwani od obuwia nakształt łapci, a ra- 

 czej chodaków, które w liczbie pojed. brzmi Kierpec (Zb. wiatl. do antrop. I, 43) ł 

 a w liczbie mn. kierpce, kierpcie, lub kyrpce, albo też krypcie, w licz. pojed. kry- 

 peć, krypiec, zdrobn. krypetki (Kolberg Krak. I. 201, 221, 222. Enc. Roln. II, 

 813. Konopka Pieśni 159. Zb. wiad. do antrop. 1:43,44,108. Tygodn. illustr. 

 ser. I tom XII, 27. Wójcie. Pieśni I. 181 Pauli Pieśni 1. pols. 38, 44). Co do na- 

 zwy od ubrania porówn. Kabatkowie. Wyraz kierpce pochodzi zapewne z cze- 

 skiego lub słowackiego krpce trzewiki, czego dowodzi chwianie się naszych 

 osnów pomiędzy kierpc a krypc. Skąd wyraz czeski, o tern obszerniej p. w . 

 Kurpie. 



Ki j a c y, K i j a k i. „Podgórzanie, zwani także Wolniczanami, zamie- 

 szkujący wsi, położone poza górą Krzemionkami" Kolberg Krak. I, 75. Kobie- 

 ty ich nazywają się Kijaczkami, tamże 83. Częściej zwą ich Kijaki niż Kijacy, 

 tamże 108. Dawniej Kijacy „roznosili po domach na kiju wspartym na ramie- 

 niu dychy, polędwice i od tego to kija Kijakami ich nazwano'' (tamże 108, 

 wszystko z Mączyńskiego). ,,Kije te, dodaje Kolberg tamże, bywały nabijane 

 krzemieniem. Dawniej w bijatykach między sobą wywijali niemi zawzięcie, 

 a nieraz poranili a nawet i zabijali przeciwnika": zwały się one także palicami. 

 Nazwisko Kijok zapewne = Kijak. 



Klisz c z a k i. „Między Zagórzan a Babigórców, porzeczem dolnej 

 Raby, wsunięte są wioski górali, zwanych Kliszczakami" Enc. Roln. II, 826. 

 „Kliszczaki. czyli górale od Łętowni" Słown. gieog, II, 693. 



K o p i e n i a k i, K o p i j n i c y, K o p i e j n i c y. .,W KrólestAvie od 

 Słomnik ku Koszycom w ziemi Proszowskiej osiedleni" mówi Kolberg Krak. I, 

 114 i dal. Wątpi aby nazwa od kopania wzięta była, sądzi raczej, iż od ubioru, 

 zwanego kopieniak, rodzaju opończy bez rękawów, z tureckiego kepenek; ubiór 

 ten upowszechnić miał Batory z Węgier; nie przypuszcza też, aby od kóp plen- 

 nego zboża Kopieniaków nazwano. IJ dawnych pisarzy znajdujemy rzeczywi- 

 ście wyraz kopieniak w znacz, opończy bez rękawów, patrz Lindego; w słowniku 

 wileńskim wyraz ten oznaczony jako podhalski, a Goszczyński (Tatry, 132) po- 

 wiada, że to wyraz perski, oznaczający płaszcz, pisze go kopiniak. Szkoda, że 

 nikt nie mówi. czy Kopieniacy noszą i dziś takie opończe. Po węgiersku kope- 

 ny, kópenyeg znaczy płaszcz. Miklosich utrzymuje, że Węgrzy ten wyraz wzięli 

 ze słowiańszczyzny, a Słowianie z łacińs. średniowiecz, capa (patrz Kabatko- 

 wie). Nie wiem czy tak jest, ale to rzecz pewna iż słowieńs. kepenek, kepenjek, 

 bulg. kepenek, kapenak, ukraińs.-węgier. kepenjag, czesk. kepeń, kepenek, 

 słowac. kepeó wyglądają na zapożyczone od Węgrów lub Turków; forma więc 

 Kopieniacy byłaby słoworodem ludowym, z przystosowaniem do kopania lub 

 kopii. Miklosich Slav. Elem. im Magyar Nr. 270. Fremdw. Kapa. 



Kozak. W słowniku Lindego znaleźć można różne dawne etymologije 

 tego imienia: od kozy, Kapczaków, Chazarów i t. p. Szafarzyk (Staroż. przekład 

 polski 1, 56) do Kazachów=Kasogó\v, dawnej nazwy Czerkiesów ucieka się. 

 Najpewniejszy jest wywód Miklosicha od dźagatajskiego gazag żołnierz lekko 

 zbrojny Fremdw. Kazakt. Przejście a na o może nastąpiło pod wpływem wy- 

 razu koza Na Litwie zwą Kozaków żartobliwie Kozuniami. 



