KRZYŻOWN 



CE WIATRÓW W WARSZAWIE 



termiczna i baryczna. 



HAPISAŁ 



(Apol, Pietkiewicz, ' 

 Tabl. 1 1 1 1. 



Ten sam szereg dziewięcioletnich spostrzeżeń (1876 — 1884) w Warszawie, 

 z któregośmy wysnuli stosunki wiatrów, posłużył w dalszym ciągu do badań ter- 

 micznych i barycznych, uzupełniających cechy klimatu tego miasta. 



Żałować należy, że nowsze spostrzeżenia od 1885 r. nie ukazały się dotąd na 

 widok publiczny, jak z drugiej strony zawiodła nas przy bliższem rozpatrzeniu 

 oczekiwana dokładność w dziennikach, tam mianowicie, gdzie chodzi o podanie 

 ilości opadu przy pewnym kierunku wiatru: znajdujemy często w „Uwagach," że 

 deszcz lub śnieg padał, gdy tymczasem w łamie „opad" tegoż samego dnia posta- 

 wiono kreskę ( — ) t. j. znak dla pogody; albo na odwrót: ilość opadu podano, 

 a w „Uwagach" niema wzmianki, aby dnia tego strącenie jakie miejsce miało. 



Naturalnie, że te niedokładności utrudniają badania i prowadzą do wypad- 

 ków wątpliwych. W każdym razie nie dotyczą one danych dla krzyżownic, o ja- 

 kich tu głównie mowa. 



Wiadomo powszechnie jak ze zmianą kierunku wiatru zmienia się i stan po- 

 gody; termometr i barometr jakby wtórują ruchom chorągiewki, a że warstwy po- 

 wietrza o jednakowej gęstości nie układają się w całej atmosferze do jednego po- 

 ziomu, izobary górne tu się zagłębiają, tam podnoszą i tym sposobem wytwarzają 

 z jednej strony rozmaite ciśnienie atmosfery przy tym samym wietrze u dołu, 

 z drugiej odmienne kierunki prądów w strefach górnych, to też obserwator na 



