A. PIETKIEWICZ. KRZYŻOWNICE WIATRÓW W WARSZAWIE. 177 



Podane tu punkty dzielą widnokrąg warszawski jak następuje: 





W 



s c h 



ó d 



Zach 



ó d 





Od max. 

 do med. I 



Od med I 

 do min. 



Od max. 

 do min. 



Od min. 

 do med. II 



Od med. II 

 do max. 



Od min. 

 do max. 





46? 28' 



50? 35' 



97? 3' 



113° 51' 



149? 56' 



262? 57' 





97. 47 



81. 39 



179. 26 



93. 18 



87. 16 



180. 34 





70. 14 



109. 35 



179. 49 



97. 56 



82. 15 



180. 11 





95. 59 



62. 4 



158. 3 



128. 6 



73. 51 



201. 57 



Eok ...... 



110. 19 



64. 34 



174. 53 



106. 55 



78. 12 



185. 7 





Od med. I do II przez 



Od med. II do I 



przez 







min. 







max. 









164? 26' 







215? 34' 









174. 57 







185. 3 









207. 31 







152. 29 









190. 10 







169. 50 





Eok 





171. 29 







188. 31 





Wszystkie te wypadki krzyżownicy wiatrów barycznej wyznaczyliśmy gra- 

 ficznie na rysunku Tabl. 2, gdzie dla uwydatnienia punktów zwrotu powiększyliśmy 

 milimetr kolumny barometrycznej 20 razy, zaś dla 1° w łuku przyjęliśmy lmm. 



Jeśli zestawimy obie krzyżownice, baryczną i termiczną, to znajdziemy pe- 

 wną analogiją. Poprzestajemy tu na wypadkach rocznych: 



Max. barometru N36? 38' O, Min. termometru N25? 1 330, Różnica w łuku 11° 5' 

 Med. I „ S33. 3 0, Med. I „ S58. 430 „ 25.40 



Min. „ S31. 31 W, Max. „ S19. 21 W „ 12.10 



Med. II „ N41. 34 W, Med. II „• N68. 7W „ 26.33 



Zestawione tu punkty nie schodzą się wprawdzie: max. baryczne uchyla 

 się od min. termicznego o 11°, a min. baryczne od max. termicznego o 12° 

 dalej' na prawo. Wypadki podobne otrzymał i Kdmtz '), badając to zja- 

 wisko w różnych miejscowościach zachodniej Europy, skąd przyszedł do wnio- 



i) Lehrb. d. Meteorol. T. II, sir. 318. 

 Pam. Fizyj. Tom VIII. 



Dział I. 23 



