SPRAWOZDANIE l BADAN GIEOLOGICZNYCH 



dokonanych w lecie 1887 r. 



W OKOLICACH KIELC I CHĘCIN 



przez 



D-ra Józefa Siemiradzkiego. 



Tabl. I. 



W ciągu lata 1887 r. prowadziłem dalej z polecenia redakcyi „Pamiętnika 

 Fizyjograficznego" podjętą pracę ułożenia mapy gieologicznej gór Sandomiersko- 

 Kieleckich (p. Pam. Fiz. VII). Mapa niniejsza obejmuje góry Kieleckie, Dymiń- 

 skie i Chęcińskie. 



Trudność zebrania materyjału paleontologicznego, czas zbyt ograniczony do 

 szczegółowego zbadania terenu, który, przedstawiając nadzwyczajną rozmaitość 

 utworów gieologicznych na małych nawet przestrzeniach, wymaga bardzo staran- 

 nych oględzin każdego niemal pagórka z pod piaszczystej powłoki dyluwijalnej 

 wystającego; wreszcie istnienie w literaturze gieologicznej dość obfitego matery- 

 jału, nagromadzonego przez moich poprzedników, skłoniły mię do zwrócenia głó- 

 wnej uwagi na stronę tektoniczną i szczegółowe wykazanie związku licznych pa- 

 semek Kieleckich z opisanemi w zeszłorocznem sprawozdaniu dwiema fałdami an- 

 tyklinalnemi, Świętokrzyską i Dymińską, którą błędnie za jedno z Chęcińską 

 uważałem. Ta ostatnia bowiem tworzy fałdę samodzielną, w obrębie mapy ze- 

 szłorocznej reprezentowaną przez wychodnie dewonu i tryjasu, kolo Pierzchnicy 

 i Drugni. Również do tego samego pasma w zeszłorocznem sprawozdaniu mo- 

 jem zaliczone lupki sylurskie w Zbrzy, tutaj nie należą i tworzą samodzielną 

 czwartą fałdę antyklinalną. 



