SPRAWOZDANIE Z BADAŃ GIEOLOGICZNYCH. 



7 



gieologicznych, lecz zgodnie z einanacyjną natura rud miedzianych, we wszyst- 

 kich formacyjach bez różnicy w pasie tym napotykanych; w Miedziance są to ży- 

 ły w środkowodewońskim wapieniu koralowym, w Kostomłotach — wkropione 

 plamki malachitu w górnodewońskim wapieniu, w Miedzianej górze — gniazda 

 w marglu górno sylurskim. Ponieważ nigdzie zresztą, w Polsce rudy miedziane 

 się nie napotykają, i ponieważ w permskich utworach naszych, nie leżących na 

 pomienionej linii przełamowej niema ich w naszym kraju, a w przesunięciu Chę- 

 cińskiem biorą udział pomiędzy innemi skały formacyi jurajskiej, znamy zaś 

 w Europie jedynie dwa okresy emanacyj miedzianych — permski i eoceński, przeto 

 sądzę, że rudy Kieleckie do drugiej z tych epok odnieść należy, oraz, że na linii 

 poprzecznej, łączącej Miedzianą górę z Miedzianką, nie zaś w innych kierun- 

 kach kruszcu tego szukać należy. Toż samo pośrednio wynika i z tej również oko- 

 liczności, że szczegółowe poszukiwania górnicze rządu austryjackiego i Banku 

 Polskiego w pokładach gieoiogicznie identycznych z Miedzianogórskiemi, na 

 wschód i zachód od nich żadnego śladu miedzi nigdzie nie wykazały, kiedy nato- 

 miast żelazo i ołów w mniejszych lub większych ilościach w sylurze i dewonie 

 Kieleckim wszędzie się znajdują. 2) Drugie przesunięcie w tym samym kierun- 

 ku, widzimy na linii Łagów — Nowa-Słupia, wiek jego niewiadomy. 



Formacyja sylurska. 



Najdalej na północ wysunięte wychodnie tej formacyi tworzą dalszy ciąg 

 pasma odsłonięć, który w zeszłorocznem sprawozdaniu oznaczyłem Nr 1, od gór 

 Pieprzowych do Starej Słupi. Po znacznej przerwie, podczas której sylur kryje 

 się pod grubym pokładem kwarcytów Świętokrzyskich, pominąwszy znane już 

 czytelnikowi odsłonięcie w Bielinach konglomeratu de dońskiego, zawierającego 

 kawałki sylurskich łupków, wykazujące ich bliskość, jakkolwiek nigdzie na po- 

 wierzchnię nie występują, natrafiamy dopiero w Ciekotach, na znaczne odsłonię- 

 cie syluru. W głębokim parowie, którym się Czarna Nida przez Świętokrzyskie 

 pasmo przerzyna, widzimy przy drodze stromo ustawione i pogięte warstwy bia- 

 łego kwarcytu i szarego piaskowca mikowego, naprzemian z łupkiem ilastym. 

 Odsłonięcie to przypomina bardzo podobne utwory w Górach Pieprzowych 

 i Ptkanowie. Warstwy wyraźnie odsłonięte są tylko na dnie parowu, wyżej 

 przykrywa je gruby pokład żółtego dyluwijalnego piasku, przechodzący miejsca- 

 mi w loss, który też w pobliżu na gruntach wsi Brzezinki, Mąchocice, Masłów 

 i Kopciowa Wola widzieć się daje. Nieco dalej na PnZ, za rzeką, doły na grun- 

 tach Ciekot kopane są w żółtym, zwietrzałym łupku szarowakowym. Na Pd stro- 

 nie pasma kwarcytów ego, na zachodnim krańcu długiej wsi Mąchocice, napotka- 

 no łupki podobne przy kopaniu studni. 



W Miedzianej górze szereg pokładów napotkanych w kopalni, jest podług 

 Puscha następujący, idąc od góry na dół: 1) czerwony kwarcyt dolno-dewoński; 

 2) iły pstre: czarny, żółty, czerwony i ruda żelazna; 3) ochrowo żółta „Flotzascke", 

 złożona z mięszaniny ochry żelaznej i węglanu wapnia, zawiera w obfitości rudę 



