SPRAWOZDANIE Z BADAŃ GIEOLOGICZNYCH. 



9 



jest wpuszczony pomiędzy dwa niższe znacznie pasma dewońskiego kwarcytu, 

 mające upad antyklinalny na PnZ i Pd. 



Za szosą, prowadzącą z Kielc do Pińczowa, dalszy ciąg gór Dymińskich ku 

 zachodowi tworzy lesiste pasmo gór Poslowskich z piaskowca i kwarcytu złożo- 

 ne, upad Pn. Pasmo to przecina rzeka Bobrzyca przy Zgórsku i Zagrodzie, na 

 Pd Białogona. Wzgórek zwany Słowikiem, na lewym brzegu rzeki przy plancie 

 kolejowym, oraz malownicze lesiste pasemko gór Zgórskich, złożone są z szaro- 

 waki i ilastego piaskowca sylurskiego,^ w którym skamieniałości nie znaleziono. 

 Wiek jednakże jest niewątpliwym, gdyż utwory te leżą w spągu piaskowca gór 

 Poslowskich. Na górze Słowik jedno z drzew ma kształt szubienicy, na której, 

 podług opowiadań miejscowych, wielu samobójców się powiesiło, wskutek czego 

 górze tej również nazwę Wisielcowej nadają. Szczegół ten jest ważnym, ze wzglę- 

 du, że Pusch cytuje skamieniałości syluryjskie z jakiegoś „Gralgenbergu" pod 

 Kielcami, który Trejdosiewicz za g. Słoneczną przy Kielcach uważa, jakkolwiek 

 ta zawiera skamieniałości wyłącznie górnego dewonu. Czy ów „Galgenberg" 

 problematyczny nie był przypadkiem górą „Wisielcową". Skamieniałości z „Gal- 

 genberg" są wprawdzie przechowane w wapieniu, wobec jednak pokrycia lasem 

 i gęstemi zaroślami całej góry „Słowik", nie można być pewnym, czy w niej nie 

 był za czasów Puscha odsłonięty ten sam dolomit, który w Mojczy leży w spągu 

 szarowaki i łupków graptolitowych, w stropie dolnosylurskiego piaskowca? Kwe- 

 styją tę przyszłość może rosstrzygnie. Do tegoż samego pasma należą wychodnie 

 łupków- sylurskich w Kielcach (ogród zamkowy) i Karczówce, oraz piaskowiec 

 Beyrichiowy pomiędzy Kielcami i Niewachlowem, przedstawiający najwyższe 

 ogniwo polskiego syluru. 



Trzecie pasemko wychodni sylurskiej szarowaki widzimy w dwu punktach 

 pasma Chęcińskiego: pod wsią Brzezinami, oraz pomiędzy Bolechowicami i Chę- 

 cinami. 



Odsłonięcie łupków graptolitowych w Zbrzy stanowi czwarte pasmo samo- 

 dzielne. 



Formacyj 



A) Dewon dolny. 



Tak samo jak we wschodniej części terenu, dewon dolny w okolicy Kielc 

 reprezentują kwarcyty białe lub szare, niekiedy czerwono żyłkowane, rospadające 

 się na powietrzu na ostre, mniej więcej rombościenne odłamki, wskutek podwój- 

 nej oddzielności ciosowej, jaką w nich w górach Świętokrzyskich widzieliśmy, oraz 

 piaskowce, prawdopodobnie od kwarcytów nieco młodsze, lub też z niemi współ- 

 rzędne, zawierające w niektórych punktach skamieniałości źle zachowane (p. Mi- 

 chalski. Pam. Fizyjogr. III, str. 527). Piaskowce te, przechodząc w kwarcyty, 

 tworzą wyżyny na północ od Kielc, przedstawiające zachodnie przedłużenie gór 

 Świętokrzyskich, koło Masłowa, Brzezinek, Klonowa, Szydłówka i Bodzentyna 



Pam. Fizyj. Tom VIII. 



Dział II. 2 



