SPRAWOZDANIE Z BADAŃ GIEOLOGICZNYCH. 



13 



na 1262' (upad Pd 40°. Nieco na zachód nad rzeką, upad przechodzi w Z). 

 W jednym z łomów znaleziono biały marmur z czerwonemi żyłkami. Stąd sze- 

 rokie pasmo wzgórz wapiennych ciągnie się na lewym brzegu rzeki przez lasy 

 Cisowskie aż do Stołowej góry na Pn Cisowa. Na prawym brzegu jest odsłonięty 

 ciemno bronzowy marmur w Słopcu, płyty jego w odsłoniętym przy dworze 

 i eksploatowanym od dawnych czasów kamieniołomie leżą prawie zupełnie po- 

 ziomo. 



Czwarte pasmo środkowo dewońskiego siwego wapienia koralowego z C a - 

 lamopora cervicornis etc, tworzy grzbiet wapienny pomiędzy Łukową 

 i Dębską Wolą. Upad obustronny, na Pn i Pd, u Pn podnóża w Zbrzy odsłonię- 

 te łupki górno-sylurskie. 



Fauna wapienia koralowego jest wogóle dość ubogą, jednakże w pojedyn- 

 czych punktach, zwłaszcza w okolicy Bodzentyna, udało się Zejsznerowi i innym 

 odnaleść dość znaczną ilość skamieniałości, a mianowicie: Alveolites suborbicula- 

 ris, Amplexus tortuosus, Atrypa desquamata, reticularis, aspera, Aulopora repens, 

 tubaeformis, Calamopora cervicornis, filiformis, Calceola sandalina, Ceriopora 

 dentiformis, Chonetes sarcinulata, minuta, Cucullaea tenuiovata, Crotalocrinus 

 rugosus, Cyatophyllum boloniense, caespitosum Gf, ceratites, fasciculare, helian- 

 thoides, heterophyllum, hexagonum, Omphyma turbinatum, Euompbalus sp., He- 

 liolites porosa, Macrochileus vetustus, Megalodon cucullatus, Phacops latificus, 

 Pleurotomaria Ulmanni, bifida, cirrhiformis, Rhodocrinus verus, Spirifer limatus, 

 macrorhynchus, pachyrhynchus, simplex, subcuspidatus, Martinia glabra, Spiri- 

 gera concenti-ica, Streptorhynchus umbraculum, Stringocephalus Burtini, Stroma- 

 topora polymorpha, Strophalosia productoides, Stropbomene depressa, rhomboi- 

 dalis var. analoga, deltoidea, euglypha, interstrialis, laticosta. 



C) Dewon górny. 



Utwory górnego ogniwa formacyi dewońskiej w górach Kieleckich, przed- 

 stawiają się w postaci ciemnych wapieni koralowycb, czarnych wapieni i takichże 

 smolistych łupków wapiennych lub ilastych. Wypełniają one wewnętrzną lagu- 

 nę Kielecką, wraz z cieśniną Kielecko-Opatowską, oraz lagunę zewnętrzną półno- 

 cną (Skały, Sitki, Swiętomasz, Pokrzy wianka); w południowej lagunie dotychczas 

 obecność ich udowodnioną nie została, jedynie około wsi Kowala miano podług 

 informacyi p. inż. Kondakiego na łupki Posidoniowe natrafić. Wielce prawdopo- 

 dobnem jest, że znaczna część wapieni i dolomitów koralowych Chęcińskiego pa- 

 sma, oraz konglomerat wapienny, do tego poziomu zaliczyć wypadnie, tymczasem 

 jednak brak nam do tego dostatecznych danych paleontologicznych, same korale 

 bowiem nie są w tej mierze wystarczaj ącemi. 



Fauna rozmaitych odsłonięć górnego dewonu każe mi mniemać, że wszyst- 

 kie one należą do jednego gieologicznego poziomu, przedstawiając jedynie rozmai- 

 te „facies" tegoż, mianowicie zaś do najniższego ogniwa górnego dewonu (etage 

 frasnien), zarówno bowiem znalezione przez Michalskiego w szarym wapieniu ko- 

 ralowym Rhynchonella cuboides, jak i odkryta przeżeranie w rzekomo naj- 



