14 Dział ii. gieologua. 



wyższym poziomie Posidoniowym Cardiola retrostriata, należą do najcha^ 

 rakterystyczniej szych skamieniałości tego poziomu. 



Pojedyncze wzgórza i odsłonięcia sztuczne górnego dewonu Kieleckiego po- 

 niżej wymieniam. 



Trzy wzgórza na Pd Kielc (góra Słoneczna, Wietrznia i Kadzielnią), złożo- 

 ne są z szarego wapienia koralowego, odsłoniętego przez kilka kamieniołomów 

 (upad Pn). Stąd ku wschodowi ciągnie się pasemko takichże wapieni aż do Moj- 

 czy. Ciemny wapień tworzy wzgórze pomiędzy Szydło widem i Cedzyną. Część 

 tego pasemka odsłania się w kamieniołomie, koło Domaszowic, przy szosie Świę- 

 tokrzyskiej, jest to ciemny wapień bitumiczny z białemi żyłkami kalcytu (upad 

 stromy Pn). Tutaj należy również wąskie pasemko pomiędzy Czarnowem i Nie- 

 wachlowem, wreszcie najdalej na północ wysunięty grzbiet czarnego wapienia 

 pomiędzy Kostomłotami i Zaleskową, odznaczającego się szczególniejszą budową 

 zrostkową: niekształtne bulwy czarnego wapienia są wydzielone w czarnej, nieco 

 margłistej masie. Marmur ten często napotkać można w Kieleckiem i Opatow- 

 skiem, oszlifowany na odrzwia i progi kościołów, ołtarze etc. 



Po długiej przerwie monotonnego piasku dyluwijalnego, napotykamy na 

 wschód od Kielc odsłonięcie górnego dewonu w Górnie. Na lewym brzegu stru- 

 mienia, na szczycie wzgórza przy gościńcu, odsłania się w łomie czarny marmur 

 w grubych płytach, ku PnW upadających; warstwy jego nieco pogięte. Na pra- 

 wym brzegu strumienia, z pod napływów czarny wapień również widnieje. Ku 

 stropowi wapień Górniański staje się łupkowatym, a dalej przechodzi w szary 

 konglomerat wapienny. 



W Napękowie, gdzie podług Zejsznera ma się dolomit znajdować, nie udało 

 mi się go widzieć. W miejscowości tej przy młynie, znalazłem pod torfem tylko 

 margiel łąkowy alluwijalny, w piasku zaś okolicznym, głazy rozrzucone wyłą- 

 cznie należą do kwarcytu, wapienia nie znalazłem pomiędzy niemi wcale. 



W Makoszynie, na wzgórzu przy karczmie, odsłania się ciemny, smolisty 

 wapień. 



Pomiędzy Lechowcm i Lechówkiem, na wzgórzu, małe odsłonięcie wapien- 

 nego łupku dewońskiego. Za Lechówkiem, na drodze do Łagowa, przy końcu 

 lasu — łupek svapienny, a nieco dalej, na prawym brzegu pierwszego strumyka — 

 czarny wapień. O kilkadziesiąt kroków dalej, za drugim strumykiem, już tylko 

 Siwy dolomit, aż do samego Łagowa jest obnażony. Dolomit ten w Łagowiej 

 gdzie strome tworzy na lewym brzegu rzeki za mostem urwisko, zawiera Stro- 

 matopora polymorpha. Na rynku Łagowskim, przy drodze, prowadzącej 

 stamtąd do rzeki, oraz na obu brzegach rzeki Łagowskiej, ku Pn od mostu, wi- 

 dzimy wszędzie czarne łupki smoliste i takież cienkopłytowe wapienie górno de- 

 wońskie, w których, oprócz znanej już Posidońomya venusta, znalazłem pię- 

 kny okaz delikatnej drobnej Grammysia sp., z kształtu podobnej do niektó- 

 rych odmian Gramm. II amilton ensis z dolnego dewonu, zapewne nowej, 

 gdyż rodzaj ten z górnego dewonu, nie jest, o ile mi wiadomo, znanym. 



Skamieniałości dotychczas w górnym dewonie Kieleckim znalezione, są: 

 Actinocrinus cingulatus Gf, A. laevis Mili, moniliformis Gf, muricatus Gf, Ano- 

 plotheca amphitoma Buch, Atrypa explanata Schl, descjuamata Sow, Avicula 



