16 



DZIAŁ II. GIEOLOGIJA. 



żony, odsłonięty przez kilka kamieniołomów. W piaskowcu spotykamy często- 

 kroć gniazda puste, powleczone kaolinem. Skamieniałości wyraźnych nie znala- 

 złem, jedynie niewyraźny odcisk jakiegoś gładkiego ammonita z bardzo Avaskim 

 pępkiem widzieć mi się udało. 



Od południowej i zachodniej strony okala ciemnoczerwony drobnoziarni- 

 sty piaskowiec i iły ponsowę wapienną, górę Miedzianą, przy Miedziance. Stąd zaś 

 pod napływami piaszczystemi ciągnie się przez Skiby ku Chęcinom. Takiż sam 

 ciemnoponsowy piaskowiec ilasty widzimy u południowego podnóża Chęcińskiej' 

 góry zamkowej, oraz pomiędzy Podzamczem i Radkowicami. 



Pojedyncze, drobne odsłonięcia pstrego piaskowca, napotykamy dalej ku 

 Pd.W, w Brzezinach, Morawicy, Łabędziowie, Radomicach, Komórkach, Osinach 

 i Drugni. 



B. Wapień muszlowy. Na Pn stronie gór Świętokrzyskich wąskie pasemko, 

 nieprzekraczające kilku sążniowej grubości koło Bzina, etc, leży poza granicami 

 naszej mapy; opisał je Michalski (Pam. Fizyjogr. Tom IV). Najdalej na Pn wy- 

 suniętem odsłonięciem tego ogniwa w granicach mapy jest Piekoszów, gdzie przy 

 cmentarzu, w sztucznem odsłonięciu ukazuje się wapień siwy z Pecten disci- 

 tes. Takiż sam wapień ma się, podług Puscha, znajdować w Jaworznie. 



Na Pd stronie gór Chęcińskich, wapień muszlowy tworzy znaczne pasemko, 

 ku wschodowi coraz bardziej się rosszerzające. Widzimy je pomiędzy Miedzian- 

 ką i Korzeczkiem, dalej od Tokarni przez Wolicę, Siedlce, Wymysłów, Wojko- 

 wice, Łukowę i Kawczyn do Obie i Grabowca. Na wschód od szosy Pińczow- 

 skiej wapień muszlowy zajmuje znaczną, przestrzeń, ograniczoną, od południa 

 przez liniją: Obice, Grabowiec, Lisów, Tarnoskała, Trzcianka, Górki, Skrzelczy- 

 ce, od północy liniją: Chałupki, Brudzów, Radomice, Skrzelczyce. Od Radomie 

 na północo-zachód wybiega wąska zatoka przez Morawicę do Brzezin, gdzie wy- 

 klinia się razem z pstrym piaskowcem i kajprem, pomiędzy wapieniem jurajskim 

 i dewońskim. Takież wąskie pasemko, na PdW wysunięte, widzimy w małych 

 odkrywkach przy Osinach i Drugni. 



C Kajper. W granice mapy naszej wchodzi jedynie południowa część kaj- 

 pru Kieleckiego, tworząca wąskie pasemko w stropie Avapienia inuszlowego, na 

 Pd stronie gór Chęcińskich. Dolną część w postaci czerwonych iłów napotyka- 

 my koło Brzezin, Morawicy, Maleszowej, Pierzchnicy i Osin; górne piaskowce 

 białe lub żółte, z odciskami roślin lądowych, oprócz miejscowości wymienionych, 

 tworzą pasmo wzgórz od kolei przy Siedlcach, przez Wojkowiec, Chmielowice, 

 Drochów, oraz Gumienice, Wierzbie i Drugnię się rosciągające. 



Formacyja jurajska. 



Z wyjątkiem wsi Drochów, na Pd Morawicy, gdzie Michalski znalazł dolno 

 jurajskie iły z Parkinsonia Parkinson i, w granicach naszej mapy występu- 

 ją jedynie najwyższe ogniwa tej formacyi, piętro oxfordzkie i kimmerydzkie, 

 z wyjątkiem terenu koło Gnieździsk i Mnina, gdzie pojawiają się żelaziste pia- 



