Sprawozdanie z badań gieologicznych. 



ii 



skowce, złożone z białych lub żółtawych wapieni, tworzących zaaczne skaliste pa- 

 smo od Małogoszczy do Górek przy szosie Pińczowskiej i Chmielnika; północna 

 granica jury przechodzi wzdłuż wychodni tryjasu od Rudy nad Łośnią, przez Po- 

 lichno i Korzeczko, do brzegu Czarnej Nidy, skąd zatoka oddziela się na wschód 

 przez Podzamcze, Stare Chęciny, Lurowiznę i Nidę, kończąc pojedyńczemi wzgó- 

 rzami wapiennemi pomiędzy Morawicą i Dębską Wolą. Od początku tej zatoki 

 nad Nidą dalsza granica jury idzie w prostej linii od Tokarni przez Chmielowice 

 i Drochów do Grabowca, przechodzi pomiędzy Piotrkowicami i Tarnoskalą przez 

 Brody i Maleszowę do Gumienic i Strojnowa, stąd na południe do Chmielnika, 

 pod przykryciem miocenu i piasku dyluwijalnego. Od Chmielnika na PnZ przez 

 Suliszów do Chomentowa, stąd przez Jawór do Korytnicy. Od tej miejscowości 

 wąskie pasemko idzie na Pd W do Górek, na Pn granica idzie lewym brzegiem 

 Nidy do Sobkowa, stąd przechodzi na prawy brzeg rzeki przez Ossowę, Miąsowę, 

 Bizorendę, Karsznice, Mironice, na Pd Małogoszczy i dalej aż do Przedborza nad 

 Pilicą. Pasmo wymienione, ku Pd zapada bardzo głęboko pod nowsze utwory, 

 gdyż w szybie Szczerbakowskim nad Nidą, napotkano utwory kimmerydzkie na 

 głębokości przeszło 700 stóp od powierzchni. Na Pn od Małogoszczy, w grani- 

 cach naszej majiy, utwory jurajskie bliżej dotychczas nieokreślone tworzą zatokę, 

 ukrytą pod piaskiem dylu wij alnym, której prawdopodobnie granica przechodzi 

 pomiędzy Zajączkowem i Łosienkiem do Miecygozdu, Strawczynka i Piotrkowic. 



Formacyja kredowa i mioceniczna 



U południowego podnóża gór Kieleckich, koło Korytnicy i Chmielnika 

 rozwinięte, zostały opisane przez Kontkiewicza (Pam. Fizyjogr. T. II). Mapa mo- 

 ja sięga do granic jego eksploracyi. 



Pormacyje czwartorzędowe. 



Utwory dyluwijalne przedstawia niemal wyłącznie piasek lotny, wypełnia- 

 jący wszystkie doliny, przykrywający wszystkie prawie wzgórza, oraz w dwu 

 wzmiankowanych już wyżej miejscach, przy Masłowie i Zagrodzie — loss. More- 

 na gruntowa pod lotnemi piaskami rzadko i, jak się zdaje, przeważnie we wscho- 

 dniej części mapy widzieć się daje. 



Pod względem bogactw mineralnych, oprócz marmurów, 'góry Kieleckie 

 obfitują w rudy żelazne, przywiązane do pewnych poziomów gieologicznych. Naj- 

 niższym jest pokład rudonośny na granicy syluru i dewonu, zawierający gniazda 

 limonitu, w wielu miejscach eksploatowane za dawniejszych czasów, opuszczone 



Pam. Fizyj. Tom VIII. Dział II. 3 



