34 



dział ii. gieologijA. 



tego wapienia piaszczystego, jak np. przy wsi Wielkanoc. Ostatnią, skałę trudno 

 niekiedy odróżnić od niektórych odmian górno-jurajskich wapieni i jedynie obe- 

 cność w niej licznych poprzecznie włóknistych płatków wapiennych, przedstawia- 

 jących szczątki wielkich inoceramów, w które miejscami wapień ten obfituje, mo- 

 że służyć za wskazówkę kredowego wieku tego utworu. 



Co się tyczy ścisłego określenia wieku rozmaitych części tutejszego utworu 

 kredowego, kwestyja ta nie jest, jak się zdaje, tak prostą, jak przypuszczał prof. 

 Roemer, który je wszystkie zaliczył do senonu 7 ). 



Pogląd taki nie wydaje mi się prawdopodobnym od czasu gdy w podobnych 

 petrograficznie utworach krakowskich, stanowiących przytem bezpośredni ciąg 

 dalszy osadzonych skał naszego regijonu, znaleziono skamieniałości cenomańskie 

 i turońskie. 



Jakkolwiek zatem przynależność opisanych wyżej żwirów i piaskowców do 

 piętra turońskiego może być, zdaniem mojem, wielce prawdopodobna, niemniej 

 jednak stanowcze rozstrzygnięcie tej kwestyi jest tymczasem niemożliwem, ponie- 

 waż piaskowce nie zawierają wcale skamieniałości, a znów w opoce skamieniałości 

 są rozdzielone bardzo niejednostajnie i zdarzają się przeważnie w górnych jej po- 

 ziomach. Pewną uboczną wskazówkę w tym kierunku daje nam brak w dolnej 

 części opoki takich form jak Baculites anceps i Belemnitella mucronata, 

 przedstawiających najbardziej rozpowszechnione skamieniałości w górnych po- 

 ziomach tutejszej opoki i uważanych za charakterystyczne formy senońskiego 

 piętra. 



Bardzo ciekawym faktem pod względem geograficznego rozpowszechnienia 

 kredowych utworów w regijonie moich badań jest znalezienie przezemnie odsło- 

 nięcia opoki kredowej przy wsi Kwaśniowie, t. j. na zachodnim stoku pasma kras- 

 ko wsko- wieluński ego. To ostatnie nie stanowiło zatem tak nieprzebytej zapory 

 dla rozpowszechnienia ku zachodowi górno-kredowego zagłębia polskiego, jak to 

 przypuszczał prof. Roemer 2 ). Wskutek tego uważać należy za wielce prawdo- 

 podobne, że znalezione w Górnym Szląsku izolowane wysepki górno-kredowych 

 utworów nie są niczem innem, jeno pozostalemi szczątkami jednej wspólnej 

 szląsko-polskiej kredowej powłoki. 



Utwory potrzeciorzędowe, których obecność skonstatowano na całej prze- 

 strzeni badaniami mojemi objętej, składają się z napływów lodnikowych i lussu. 

 Sądząc z obecności narzutowych głazów skał krystalicznych, pierwsze wszędzie 



>) F. Eoemer. Geologie v. Oberschlesieu 1870, s.tr, 353 i 357. 

 2 ) Roemer. Geologie von Oberschlesieu 1 870, str, 147-—348. 



