SPRAWOZDANIE Z BADAŃ W GUB. RADOMSKIEJ. 



41 



miejscowościach uległa silnemu spłókaniu przed osadzeniem się jeszcze owego 

 zlepieńca. 



Ze względu na wiek wzmiankowanych tu zlepieńców, wiadomo, że prof. 

 Romer zaliczał je do formacyi permskiej, a to głównie na podstawie ich podobień- 

 stwa do pewnych skał górnego Szląska. Ponieważ wszakże według spostrzeżeń 

 moich, ogłoszonych w sprawozdaniu z 1885 roku '), wiek permski zlepieńców 

 górno-szląskich nie okazuje się bynajmniej dowiedzionym, a nadto mniejszem za- 

 leca się prawdopodobieństwem, niż zaliczanie skał tych do tryjasu, to tembardziej 

 upoważnieni jesteśmy do podobnegoż wniosku o zlepieńcach Kieleckich, wobec 

 ścisłego ich petrograficznego i stratygraficznego związku z utworami pstrego 

 piaskowca. 



Zlepieńce piaskowca tworzą bardzo stały, a stąd bardzo ważny poziom lito- 

 logiczny, występujący zawsze u podstawy tryjasu Kieleckiego i niepowtarzający 

 się, jak to utrzymują niektórzy 2 ), w wyższych jego ogniwach. 



Nad zlepieńcami występuje szereg pokładów czerwonych o składzie gliniasto- 

 wapiennym. W masie ich w kierunku pionowym widzieć się daje stopniowe 

 drobnienie ziarna pokładów piaszczystych, wśród których, w poziomach najwyż- 

 szych, należących do tak zwanego rothu, natrafiają się warstewki bardzo cha- 

 rakterystycznego marglu żółtego z licznemi czarneini dendrytami. Piętro środ- 

 kowe, wapienne, formacyi tryjasowej, wskutek kruchości skał, stanowiących jego 

 strop i podłoże, wyłania się na powierzchnię ziemi w pojedyńczych tylko punk- 

 tach, przyczem przekroje jego w większej liczbie wypadków okazuje się bardzo 

 niezupełnemi. 



Ta ostatnia okoliczność, łącznie z brakiem dobrze dochowanych skamienia- 

 łości, utrudnia niesłychanie prawidłowe uszykowanie według odpowiednich po- 

 ziomów rozmaitych odmian skalnych, spotykanych w ogniwie tutejszego wapienia 

 muszlowego. 



W jednym tylko punkcie, mianowicie przy folwarku Jarugi, znalazłem wy- 

 raźne szczątki organiczne, wykazujące, że zawierający je pokład wapienny należy 

 do górnego poziomu wapienia muszlowego, charakteryzującego się obecnością 

 Ceratites nodosus. 



Nad wapieniem muszlowym leży w obrębie Kieleckim pokład skał piaskow- 

 cowych, zaliczanych do górnego piętra tryjasu, na zasadzie ich podobieństwa do 

 osadów kajprowych górnego Szląska. 



Podczas badań moich w 1886 jeszcze roku 3 ) udało mi się sprawdzić fakt, że 

 górny poziom wzmiankowanego pokładu, składający się z białych piaskowców 

 wód słodkich z licznemi odciskami roślin, występuje bardzo potężnie na północ- 

 nym jedynie stoku gór Kieleckich, ale nie znajduje się na południowym. Dane 

 zebrane w roku zeszłym całkowicie fakt ten stwierdzają, objaśniając zarazem 

 prawdopodobną jego przyczynę. 



1 ) Izwiestja gieologiczeskago Komiteta, tom V, 1886, 7. 



2 ) Siemiradzki. Izwiestja gieologiczeskago Komiteta, tom V, 1886, A? 11, str. 485 ii 502. 

 ;! ) Izwiestja gieologiczeskago Komiteta, tom VI, 1887. 



Para. Fizyj. Tom VIII. Dział II <3 



