8PRAW0Z. Z BADAŃ PRZY BUDOWIE NOWYCH DRÓG ŻEL. 



49 



Poczynając od tego punktu aż do rzeki Bugu, kolej przechodzi po płaszczy- 

 źnie z bardzo inałemi przekopami, których większość nie była ukończoną. 



Całą tę przestrzeń zajmują wyłącznie, jak się zdaje, piaski pręgowane, jak 

 to świadczą przekopy istniejące na 73 i 68 wiorstach (od Brześcia), jak niemniej 

 charakter warstwy powierzchownej, odznaczającej się na całej przestrzeni opisy- 

 wanej brakiem głazów napływowych, oraz okruchów skał krystalicznych. 



Prawy brzeg rzeki Bugu przerzyna przekop dosyć głęboki (6 metrów), w któ- 

 rego części południowej" dają się widzieć piaski sypkie, zastępowane w kierunku 

 północy przez piaski o niewyraźnem uwarstwieniu, zawierające zrzadka okruchy 

 otoczone skał krystalicznych. 



Obok stacyi Włodawa zjawiają się znowu piaski pręgo wato zabarwione bez 

 głazów. Piaski te leżyć się zdają ') na całej przestrzeni między stacyją Włodawa 

 a wsią Przyborowem, przy której odsłaniają się już piaski dyluwialne. Te ostatnie 

 w górnych częściach przekroju, (którego wysokość wynosi 2 metry), mają barwę 

 szarą, zawierają znaczną domieszkę gliny i nie są uwarstwione. W części niższej 

 przekopu przybierają barwę pręgo watą nieprawidłową, przedstawiającą prze- 

 mienność pręg brunatnej' i szarej barwy. Wielkość głazów natrafianych w tych 

 pokładach bardzo nieznaczna. 



Na północ od wsi Przyborowa na przestrzeni przeszło 14 wiorst kolej że- 

 lazna przebiega przez równą całkowicie płaszczyznę o bardzo drobnych przeko- 

 pach, z których wnioskować można jedynie, że warstwę powierzchowną tej oko- 

 licy stanowią piaski bardzo ubogie w okruchy skał krystalicznych, spotykające się 

 nader rzadko. Xa północ od wsi Leplówki droga przecina kilka wzgórz odoso- 

 bnionycb, złożonych z wyraźnie uławiconych piasków i żwirów. Materyjału na 

 nie dostarczył wyraźnie napływ dyluwialny, bo wśród kwarcowego żwiru natra- 

 fiają się tu i owdzie okrąglaki granitowe. Prawidłowość uwarstwienia tych po- 

 kładów, jak niemniej' nader wyraźne rozsortowanie składającego je materyjału, 

 wyróżniają je wybitnie z pośród wszystkich innych, wyżej opisywanych osadów. 

 W jednym z przekopów warstwy uławicone wykazują lekki upad ku południowi, 

 ujawniający się wyraźnie tern, że warstewki podrzędne gruboziarniste są zbitsze- 

 mi niż przeplatające się z niemi pokłady, wskutek czego pierwsze pod wpływem 

 wietrzenia tworzą w przekrojach szereg wystających gzymsów, o wyraźnie po- 

 chylonym kierunku. 



Oddział drogi, leżący na północ od opisanych dopiero co obnażeń, przebie- 

 ga po niskiej' i równej płaszczyźnie, zachowującej wciąż jednostajny wygląd do sa- 

 mego Brześcia. Brak całkowity mniej lub więcej głębokich przekopów nie daje 

 możności wytworzenia sobie dokładnego pojęcia o budowie gieologicznej pasa te- 

 go, ani o charakterze występujących wszędzie wzdłuż niego osadów piaszczystych, 



Z okoliczności zasługujących, zdaniem mojem, na pewną uwagę, przytoczyć 

 wypada, że na opisanem terytoryjum (jak i na oddziałach bardziej ku południowi 

 leżących, a poprzednio wymienionych), nie napotyka się głazów narzutowych 

 o większych wymiarach, pomimo tego, że obecność osadów dyluwialnych ujawniła 



') Robot)' ziemne na tym oddziale nie były jeszcze w wielu punktach dokonane. 



Ęam. Fizyj. Tom VIII. Dział IŁ 7 



