50 



DZIAŁ II. GIEOLOGIIA. 



się w kilku punktach, jak np. w studni niegłębokiej, znajdującej się na 27 wiorście 

 (od Brześcia), w której znaleziono na wierzchu piasek dyluwialny nieuwarstwiony 

 (z drobnemi głazami), a pod nim piasek drobnoziarnisty bez głazów. 



Jeżeli do faktów powyżej zaznaczonych dodamy dwie bardzo cenne wska- 

 zówki Puscha '), dotyczące obnażeń skład kredowych pod Włodawą, jak niemniej 

 i w brzegach Bugu, blisko Kodnia i Brześcia, to budowa gieologiczna ogólna pasa 

 Brzesko-Chelmskiego przedstawia się w następującej postaci: Cały pas wymie- 

 niony leży w obrębie osadów kredowych, których powierzchnia zniża się stopnio- 

 wo w kierunku północnym. Wielkość tego obniżenia daje się oznaczyć w przy- 

 bliżeniu na podstawie następujących zestawień liczebnych: stacyja Brześć według 

 profilu drogi żelaznej leży o 50 przeszło metrów (24,44 sążni) niżej, niż stacyja 

 Chełm, a ponieważ studnie, zbudowane obok stacyi pierwszej i sięgające głębiej 

 niż 10 metrów (16 arszynów) 2 ), nie spotkały jeszcze pokładów kredowych, to po- 

 wierzchnia ich leży tu oczywiście na poziomie o 60 metrów niższym od poziomu, 

 na którym wyłaniają się pokłady kredowe przy stacyi Chełm. Jeżeli prócz da- 

 nych tych przyjąć w rachunek tę okoliczność, że w najbliższych tej ostatniej sta- 

 cyi okolicach, osady kredowe są również odsłonięte na szczytach pagórków, zna- 

 cznie bezwzględnem wzniesieniem swem przewyższających punkt, na którym leży 

 stacyja, to jawnem się staje, że pochylenie ku północy powierzchni pokładu kre- 

 dowego jest bardzo znaczne i że otrzymana wyżej cyfra — 64 metrów — wcale 

 nie dosięga istotnej miar}'' tego pochylenia, 



Na pochyłej tej powierzchni kredowej leżą osady czwartorzędowe, miąszość 

 których wzrasta stopniowo w kierunku północnym. Z cech swoich petrograficz- 

 nych osady czwartorzędowe pasa omawianego przedstawiają się dosyć rozmaitemi, 

 przyczem przeważnie występują tu utwory lodowcowe, do których liczby, zdaniem 

 mojem, zaliczyć wypada glinę dyluwialną, piaski nieuwarstwione dyluwialne 

 i nakoniec piaski pręgowane bez głazów napływowych. 



Co do piasków wyraźnie uwarstwionych, znalezionych pod wsią Leplówką, 

 jak niemniej glin wapiennych z fauną lądową i slodko-wodną, to pokłady te sta- 

 nowią, jak się zdaje, osady nowszego pochodzenia w porównaniu z wyżej wymie- 

 nionemi utworami lodowcowemi. 



Do dzisiejszych wreszcie osadów wypada według wszelkiego prawdopodo- 

 podobieństwa zaliczyć piaski zwykłe, leżące na prawym brzegu Bugu, a pocho- 

 dzenie swoje zawdzięczające działalności wiatru. 



') Pusch. Geoguostische Beschreibuug y. Polen. II Theil, str. 332. 



2 ) Karpiński. Gieologiezeskija izsledowanja w Wolyńskoj gub. — Jubilejnyj Sbornik Gornago 

 Instituta, 1873. str. 48. 



