30 



DZIAŁ III. BOTANIKA. 



mul. Sm, rosnący u nas tylko w Pińszczyźnie narysował Reichenbach na wspom- 

 nianej wyżej Tablicy z kwiatami o dwu szyjkach, gdy we florach figurują, szyj- 

 ki 3 i tyleż ich jest na rysunku Schlechtendala i Langethala n. 407 Tom V. Po- 

 nikło jednołuskowe znalazłem w Królestwie w Kobyl.anach w powiecie Konstan- 

 tynowskim, o czem będzie wzmianka w Części II niniejszego artykułu. 



Sitowie wodne. Scirpus lacustris L. W jeziorach. Dużo. 

 Sitowie leśne. S. silvaticus L. W rowach i nad jeziorami. W r. 1887 

 początek kwitnienia dnia 2 Czerwca. 



Ostrzew turzycowaty. Blysmus compressus Panzer. Nad jeziorami. 



Wełnianka alpejska. Eriophorum alpinum L. Na kępie między je- 

 ziorami Nawą i Nigiestem. Niewiele. Dostrzegłem ją na mokrej łące 18 Czerwca, 

 gdy już dolne szczecinki wydłużyły się w kędzierzawą wełnę wznoszącą się ponad 

 małym żółto-rdzawym kłosem, sterczącym prosto na wierzchołku cienkiej 3 gra- 

 niastej łodygi. Roślina to północna. Z Laponii i Finlandyi posuwa się ku po- 

 łudniowi do Inflant. Klingę pisze, że w nadbałtyckich prowincyjach znajduje 

 się na rozrzuconych stanowiskach. Ledebour w Kurlandyi jedno stanowisko za- 

 pisuje: Tukum. Na Litwie także jedno: Wile, jest to stanowisko Eichwalda. 

 Józef Jundziłł dawniej ją w Opisaniu Roślin zamieścił, niewymieniając stano- 

 wisk, ale zapisując, że w Litwie rośnie na mszarach rojsty stanowiących. Rei- 

 chenbach w Tomie 8 na figurze 288 zamieszcza bardzo szczegółowy rysunek tej 

 wełnianki, trafia się bowiem w nadbałtyckich Niemczech, przytem w południo- 

 wych, jako roślina alpejska gór Olbrzymich, Sudetów i Alp. W Tatrach nie 

 rośnie, w Królestwie także nie była dostrzeżoną. Najbliższe od Królestwa pruskie 

 stanowisko jest Tylża. 



W tym roku przysłał do Warszawy inżynier Leon Winnicki rośliny zebrane 

 między jeziorem Onegą i morzem Białem. W zielniczku jest dużo E. alpinum 

 L, wszystkie okazy mniejsze od litewskich, chociaż rosnące we właściwszych dla 

 rośliny północnej szerokościach. 



Wełnianka pocliewkowata. E. v agi na tum L. Na błotach, mianowicie 

 leśnych i w błotnistych zaroślach. Znacznie więcej, niż w okolicach Warszawy. 

 W r. 1887 początek kwitnienia 2 Maja. Pierwsze puchy zabieliły się 13 Maja. 



Wełnianka wąskolistna. E. angustif olium Rth. Na łąkach. W r. 1887 

 początek kwitnienia razem z poprzedzającą 3 Maja. 



Wełnianka. szerokolistna. E. latif olium Hoppe. Na łąkach. 



Turzyca oddzielnokwiatowa. Car ex dioicaL. Na początku Czerwca 

 znalazłem na mokrej łące same rośliny <3- Później, zebrany dnia 18 Czerwca na 

 kępie między jeziorem Nawą i Nigiestem jedyny okaz 9 , już owocował. Rośliny 

 zgodne są z rysunkiem Reicbenbacha CXCIV Tomu 8-go, z rysunkiem 442 Tomu 

 5-go Schlechtendala i Langetbala, z opisami Flor i z okazami mińskiemi z Soło- 

 morzecza (Pam. Fizyj. IV, str. 185), ale na wierzchu kłosa $ jest jakby resztka 

 po męskim kwiecie. Nie przeszkodziło mi to jednak oznaczyć turzycę jako 

 C. dioica L, bo Ledebour (Tom IV, 264) pisze, że bywa „spica androgyna." 



Turzyca piaskowa. C. arenaria L. Na łące. 



Turzyca gęstokłosa. C. vulpina L. Na błotach. 



Turzyca wiechowata. C. paniculata L. Na mokrych miejscach. 



