34 



DZiAŁ III. BOTANIKA* 



W Pamiętniku Fizyjograficznym (Tom II str. 331) opowiadając o roślinach, 

 które wyginęły w okolicach Warszawy, zamieściłem między niemi barwinek 

 (Yinca minor L), dodając, że wyginął także na pięciu dawnych stanowiskach 

 Jastrzębowskiego w łukowskiem, ale że go znalazłem w lesie Floryi pod Kobyla- 

 nami w powiecie konstantynowskim. Od czasu tej wzmianki nawiedzałem go- 

 ścinne Kobylany kilka razy w różnych epokach roku, zebrałem trochę roślin 

 i rospatrzyłem się nieco w okolicy. Ponieważ sądzę, że tylko zsypując ziarnko 

 do ziarnka, możemy dojść z czasem do napełnienia miarki, to jest do poznania 

 własnego kraju, więc notuję, co widziałem. 



Rośliny powyżej wzmiankowane pochodzą ze wsi i folwarku Kobylany, 

 ze wsi i folwarku Rudki, ze wsi Wygnanki i z folwarku Kiełbaski. Ta ostat- 

 nia miejscowość kiedyś do bialskich dóbr radzi wiłło wsiach należąca, później do 

 rodziny nieżyjącego literata Kazimierza Władysława Wójcickiego, obecnie z Ko- 

 bylanami i Rudką tworzy jedno dominium, zaliczone do gminy huszlewskiej. 

 Wieś Huszlew z kościołem katolickim leży od Kobylan na południowym za- 

 chodzie. Na północ od Kobylan najbliższą wsią jest Kornica. 



Położenie całej okolicy równinne. Grunty obficie zasypane głazami narzu- 

 towemi. Niektórych bryło watość do kilku m 3 dochodzi. Na polach i przy 

 drogach widać stosy wyzbieranych z roli kamieni. W szystko to podług obecnie 

 przeważających teoryi pamiątki po lodowcach. 



Równina na północnym zachodzie od Kobylan wznosi się nieco za wsią 

 Rudką, tworząc bardzo łagodne wzgórze, geologicznie wyjątkowe w okolicy, 

 gdyż prawie pod samą powierzchnią ziemi leżą pokłady białego marglu. Na 

 gruncie dworskim palą z niego wapno. Włościanie na swoich gruntach lepią 

 ze zmoczonego marglu białe kule wielkości armatnich i wysuszywszy je, roz- 

 wożą po bliskich i dalekich jarmarkach, sprzedając pod nazwą białej glinki. 

 Białe kule, do bielenia budynków i mieszkań przeznaczone, z Rudki aż do War- 

 szawy dosięgają. 



Pas margli blisko pod powierzchnią ziemi rospostartych, ciągnie się z za- 

 chodu przez Chotycze, Bachorze, Rudkę, Kornicę, Wólkę Nosowską ku Bu- 

 gowi. 



Na mapie geognostycznej Królestwa Polskiego Puszą, zamieszczonej w I-ym 

 Tomie Pamiętnika Fizyjograficznego, nabrzeża Bugu w powiecie konstantynow- 

 skim, mniej więcej od Janowa po Sarnaki, ukolorowane są i oznaczone literą 

 kredy, gdy wielkie przestrzenie dokoła są bezkolorowe, co oznacza Diluvium 

 i Ali u vi um. Wspomniany powyżej pas białych margli nie jest wskazany na 

 mapie Puszą. 



Za każdą bytnością w Kobylanach odwiedzając wapniarnię w Rudce, szu- 

 kałem roślin, któreby mi poświadczyły, że wszedłem na grunty wapienne. Sa- 

 ma tylko róża rdzawa (Rosa rubiginosa L), której nigdzie w okolicy, z wy- 

 jątkiem marglowego wzgórza, nie widziałem, złożyła żądane świadectwo. Inne 

 rośliny lubiące wapno zapewne się dlatego nie zjawiają, że wzgórze jest bar- 

 dzo suche i już zajęte przez gęstą młodą choinę, albo przez jałowce. Zły to 

 przytułek dla roślin zielnych, ale dla lisów doskonały. 



Na łysinach wśród zarośli występuje obficie rojnik dachowy (Sempervi- 



